سراجِ منیر — Page 94
روحانی خزائن جلد ۱۲ १५ سراج منیر از ملائک و از خبر ہائے معاد آن همه از حضرت احدیت است معجزات او همه حق اند و راست هر چه گفت آن مرسل رب العباد منکر آن مستحق لعنت است معجزات انبیاء منکر آن مورد لعن خداست سابقین آنچه در قرآن بیانش بالیقین بر همه از جان و دل ایمان ماست یک قدم دوری از ان روشن کتاب لیک دو نان را بمغزش راه نیست تا نه باشد طالبے پاک اندرون راز قرآن را کجا فهمد کسے ہر کہ انکاری کند از اشقیاست نزد ما کفر است و خسران و نتاب ہر دے از سر آن آگاه نیست تا نه جوشد عشق یار بیچگون بہر نورے نور می باید بسے این نه من قرآن همین فرموده است اندر و شرط تطهر بوده است گر بقرآن ہر کسے را راه بود پس چرا شرط تطهر را فزود لا يمسه الا المطهرون نور را داند کسے کو نور شد و از حجاب سرکشی با دور شد ایں ہمہ کوران که تکفیرم کنند بے گمان از نور قرآن غافل اند بے خبر از راز ہائی این کلام هرزه گویان ناقصان و ناتمام در کف شان استخوانی بیش نیست در سر شان عقل دور اندیش نیست مرده اند و فهم شان مردار ہم بے نصیب از عشق و از دلدار هم الغرض فرقان مدار دین ماست نور فرقان می کشد سوئے خدا او انیس خاطر غمگین ماست می توان دیدن از و روئے خدا ما چه سان بندیم زان دلبر نظر ہمچو روئے او کجا روئے دگر روئی من از نور روئے او بتافت چون دو چشم کس نداند آن جمال یافت از فیضش دل من هر چه یافت جان من قربان آن شمس الكمال ہم چنین عشقم بروئے مصطفیٰ دل پرد چون مرغ سوئے مصطفیٰ تا مرا دادند از حسنش خبر شد دلم از عشق او زیر و زبر