سراجِ منیر — Page 92
روحانی خزائن جلد ۱۲ ۹۴ سراج منیر وقت آن اعلام الهی را بذریعہ اشتہار مشتہر کردم پس عظمت این واقعه نور علی نور شد فالحمد لله علی ذالک۔ و آنچه آن مکرم درباره شکوه و شکایت علماء ارقام فرموده بودند در یں باب چه گوئیم و چه نویسیم مقدمه من و ایشان بر آسمان است پس اگر من کا ذبم و در علم حضرت باری عزاسمه مفتری و دعوی من کذبی و خیانتے ود جلی است۔ در این صورت از خدا دشمن ترے در حق من کسے نیست و جلد تر مرا از بیخ خواهد بر کند و جماعت مرا متفرق خواهد ساخت زیر آنکه او مفتری را هرگز بحالت امن نمی گزارد لیکن اگر من از و و از طرف او هستم و بحکم او آمدم و هیچ خیانتی در کار و بار خود ندارم پس شک نیست که اوز انسان تائید من خواهد کرد که از قدیم در تائید صادقان سنت او رفته است و از لعنت این مردم نمی ترسم لعنت آن است که از آسمان ببارد و چون از آسمان لعنت نیست پس لعنت خلق امریست سهل که پیچ راستبازی از ان محفوظ نماندہ لیکن برائے آن مخدوم بحضرت عزت دعا میکنم که محض از سعادت فطرت خود ذب مخالفان این عاجز کرده اند پس اے عزیز خدا با تو باشد و عاقبت تو محمود باد جزاك الله خير الجزاء و اَحْسَنَ إِلَيْكَ فِي الدُّنيا وَ العُقبى و كان معك اينما كنت وادخلك الله في عباده المحبوبين-آمین۔ مثنوی اے فرید وقت در صدق و صفا بر تو بارد رحمت یار ازل از تو جان من خوش ست اے خوش خصال | در حقیقت مردم معنی کم اند اے مرا روئے محبت سوئے تو کس ازین مردم بما روئے نہ کرد ہر زمان با لعنتی یادم کنند در با تو باد آن رو که نام او خدا تو تابد نور دلدار ازل دیدمت مردے درین قحط الرجال گو ہمہ از روئے صورت مردم اند ہوئے انس آمد مرا از کوئے تو این نصیبت بود اے فرخنده مرد خسته دل از جور و بیدادم کنند