لُجَّة النّور — Page 466
روحانی خزائن جلد ۱۶ ٤٦٦ لجة النور ۱۲۴ اختفوا كالنسوان ۔ وما كان لهم أن يُظهروا من شوطهم۔ أو ہمچو زنان پوشیده شدند و ایشان را مجال نماند که چیزی از تگ خود بنمایند یا ينثروا عَجُوةً أو نجوة من نوطهم۔ فحاصل الكلام أنهم صاروا في پرا گندہ کنند خرمائے جید یا خرمائے ردی را از ظرف خود ۔ پس حاصل کلام این است که ایشان در بدی الشر للشيطان كفَىءٍ، وليسوا من الخير في شيء۔ لا يعلمون من دون شیطان را همچو سایه شده اند و به امور خیر هیچ مناسبت نمی دارند) نمی دانند بجز بقية الحاشيــــــــــــ حوراء۔ فتجد آخر كناقة عشواء۔ وإن وجدت مثلا قافيتين متوازيتين | یافتی ۔ پس فقرہ آخر را همچو ناقہ کو رخواهی یافت واگر دو قافیہ برابریابی ہمچو دوسرین زن كعجيزتي النساء ۔ فتجد رديفًا كالية اختل تركيبها وتحركت وما بقيت على پس ردیفے را ہمچو بند سرین خواهی یافت که از جائے خود جنبیده باشد و برحالت صحت الاستواء۔ وإن القرآن يشابه الوجوه الحسان، لا تجد ثناياه إلا مزينة بالشنب نه مانده باشد و قر آن مشابهت دارد بر و ہائے خوب نخواهی یافت دندان پیشین اور انگر زینت یافته و به خوش آبے ولا خدوده إلا مصبية باللهب ۔ ولا بنانه إلا لامعة من الترف۔ ولا | و نہ رخسار ہائے او مگر دل کشنده بسرخی و نه سر انگشتان او را مگر درخشنده از ناز کی و نرمی و نه خَصْرَه إلا منطقة بالهيف ۔ ولا حواجبه إلا بالجة بالبلج۔ ولا مباسمه کمر ہائے اومگر ازار پوشنده از بار یکی و نه ابروان او مگر روشنی یافته بکشادگی و نه آن دندان او که إلا زاهرة بالفلج ۔ ولا جفونه إلا مسكرة بالسقم ۔ ولا أنفه إلا معتبدا | بخنده ظاهر میشوند مگر روشن بکشا دن میان آں ۔ ونہ پردہ ہائے چشم او مگر مست کننده به بیماری خود و نه بینی او مگر به بندگی گیرنده بالشمم۔ ولا جَبْهَه إلا آسرةً بالطرر ۔ ولا عينه إلا معبدة بالحور ۔ فهذه از بلندی و نه پیشانی او مگر اسیر کننده با طرہ ہا۔ ونه چشم او مگر غلام گیرنده است بسیاهی و سفیدی۔ پس عشرة آراب۔ يوجد حسنها في القرآن من غير ارتياب منه این دو عضو هستند - یافته میشود حسن آنها در قرآن بغیر شکر و شہتے ۔ منہ