لُجَّة النّور — Page 395
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۳۹۵ لجة النور هذا الزمان دائرة الفسوق والفحشاء والشرك والعدوان، وما | رسیده است ۔ دائره فسق و بدکاری و شرک و ظلم بکمال خود ترك الناس صغيرةً و لا كبيرة فما أصبرهم على النيران۔ يستحسنون نیک می شمارند السيئات ويستحلون مُرَّا ويأكلون سم العصيان۔ وكثر رعاع بدی ها را و شیریں مے پندارند تلخ را و می خورند زہر نافرمانی را و بسیار شدند مردم الناس وقل شرفاؤهم من أهل التقى والإيمان، وأنبتوا نباتا | سفله و کم شدند مردم شریف از اهل پرهیز و ایمان و بر به خبیث روئیدگی خبينا ونشأوا في مجالس الإلحاد والارتداد والكفران، وأعطوا روئیدند و در مجلس ہائے الحاد و ارتداد و کفران نعمت پرورش یافتند و حق ہائے حقوق الله غيره وأخذوا طريق الطغيان، وما بقى من قوة خدا تعالی را بغیر او دادند و طریق طغیان گرفتند و هیچ قوتے نماند ولا خُلق إلا أعطوها لغير الله الديان ۔ مثلا كانت المحبة خلقی که غیر حق را نه داده باشند مثلاً محبت در انسان جوهرًا شريفًا وخُلقًا أعظم في الإنسان، وأودعه الله تعالى إياها ۵۴ جو ہر شریف و خلقے اعظم بود و خدا تعالی در انسان قوتہائے محبت برائے ایں ليفني نفسه في تصور جمال ربّه المنان، وليكون له ودیعت نهاده بود تا که ایشان نفس خود را در اطاعت رب خود فنا کنند و تا که از بالروح والجنان، وليترقى في سبل حبه ولا يبقى منه أثر دل و جان مرخدا را باشد و تا که در راه ہائے محبت او ترقی کند و از وجود او اثری ويذوب وجوده بنار العشق والولهان، ولكن العميان بذلوا نماند و وجود او به آتش عشق و محبت الهی بسوزد و لیکن نابینایاں ایس صفت شریف و