لُجَّة النّور — Page 394
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۳۹۴ لجة النور بعث الله رسوله الكريم من الأميين، وأرسله إلى انگاه خدا تعالیٰ رسول خود را از امیان پیدا کرد و سوئے جہانیاں او را فرستاد و فرمود که العالمين وقال : قُمْ فَأَنْذِرُ وَرَبَّكَ فَكَبِّرُ وَثِيَابَكَ فَطَهِّرُ برخیز و مردم را بترساں کہ گناہ ایشاں غضب خدا را برانگیخت و چندانکه توانی بزرگی خدا تعالی را ظاهر کن یعنی وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ جلال خدا که بتان را داده شد بازستان و جلال الہی ظاہر کن دریں اشارت است که بر دست او بتاں مقهور خواهند شد و جلال و عظمتِ الہی ظاهر خواهد شد و از پلیدی با جدا باش این اشارت است سوئے اینکہ از هر ستم پلیدی دور باید ماند و نیز سوئے این اشارت است که خدا اراده فرموده است که از صحبت مشرکان که نجس اندتر اجدا کند و شرک را از زمین مکہ بردارد و جامہ ہائے خود را و دل خود را پاک کن ( ثوب بمعنی دل نیز آمده) این اشارت است سوئے اینکه خدا اراده فرموده است که دلها را از هر قسم شرک و ظلم والتفات الی ماسوی اللہ پاک کند و نیز ایں ہم دریں آیت با اشاره می کنند که این شریعت بریں ہمہ اجزا مشتمل است۔ فحاصل الكلام أن نبينا صلى الله عليه وسلم أرسل لهذا پس حاصل کلام این است که پیغمبر خدا صلی اللہ علیہ وسلم برائے ایں غرض الغرض المذكور من رب العباد ، وما كان من نبى ولا | مذکور فرستاده شد و بیچ نبی و رسولی نیامده ۵۳ رسول إلا أنه أرسل عند فرع من فروع الفساد، واجتمعت | که از بہرشان از شاخہائے فساد نیامده باشد و ایں ہمہ شاخها در زمانه زمانه ما الفروع كلها في زمن نبينا الحماد السجاد ثم جاء زماننا هذا جناب پیغمبر ما مجتمع شدند باز آمد فلا تسأل عما رأينا في هذا الزمان والله قد تمت في بخدا که درین زمانه پس بیچ مپرس که دریں زمانه چه دیدیم المدثر : ۳ تا ۶ و