اِعجاز احمدی

اِعجاز احمدی — Page 307

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۰۵ مواهب الرحمن وليست الآيات المنذرة من قبيل الإكراه والجبر، وإنما الإكراه في المرهفات و نشان ہائے ترساننده از قسم اکراه و جبر نمی باشند و اکراه در حقیقت در شمشیر ها وغيرها من آلات الزبر فاختار الله لهذا الزمان لتنبيه الغافلين نوعا وغیرہ آلات آهن می باشد پس خدا برائے این زمان برائے آگا ہانیدن غافلان - گونہ من العذاب، وهو ما يخرج من السماء لا ما يخرج من القراب ۔ فألقى الرعب عذاب اختیار کرد و آن عذاب آنست که از آسمان می آید نه از نیام برون می آید ۔ پس او در دلها في القلوب مرة بالطاعون المقعص البتار ، وطورًا بزلازل سجدت لها جدران ترس انداخت گاہے بطاعون کہ در جائے کشندہ ہلاکت کننده است و وقتے بزلزلہ ہا کہ دیوار ہائے ممالک بسبب آن بر زمین الديار، وأخرى بطوفان نارى انشقت به الجبال وارتجت به البحار ۔ وإنه في می افتند ، و در وقتے دیگر بسبب طاعون آتش که بدان کوه با پاره پاره شدند و در یا بالبطوفان در افتادند و آن در تغيظ وزفير، وما قل من تدبير، وما غادر من صغير ولا كبير وقد جمعت الحكومة جوش و خروش است و با نیچ تدبیر کم نه گردیده و نه خود را گذاشت و نه کلان را دحکومت برائے لدفعه كل ما رأت أحسن في هذا الباب، فما ظفرت بسبب من الأسباب ۔ دفع آن هر چه درین باب خوب و مناسب دید بجا آورد پس با پیچ سبب کامیاب نہ شد۔ الله فأصل الأمر أن الله تعالى أجاب طاعِنِي ومَنْ معهم بالطاعون، ومَنَّ على بالمنون، ۸۷ پس اصل حقیقت اینست که خدا تعالی طعنه کنندگان مرا و آنان را که از گروه ایشان اند بطاعون جواب داد و از فرستادن مرگ وخاطبني قبل هذا الوباء ، وقال:" الأمراض تشاع والنفوس تضاع"، فأنزل النكال منت بر من گذاشت و پیش از این مرگ بمن گفت که بیماری ها پرا گنده کرده شوند و جانها تباه کرده شوند پس سزا را وفعل كما قال ۔ ووالله إني قد أُنبئتُ به قبل هذه المائة الهجرية، ثم تواتر فرود آورد و کرد ۔ چنانکه گفت و سوگند بخدا که مرا خبر داده شد پیش ازین صدی ہجری۔ باز خبر ہادر پیئے الأخبار حتى ظهر الطاعون في هذه الناحية ۔ ولما بلغني هذا الخبر ووصلني یکدیگر آمدند تا اینکه طاعون درین اطراف ظاهر شد و هرگاه این خبر بمن رسید و روئے بغور سہو کتابت معلوم ہوتا ہے خورد “ ہونا چاہیے۔ (ناشر)