براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 21
روحانی خزائن جلد 1 ۲۱ براہین احمدیہ حصہ اول چشم گر بودی غنی از آفتاب کس نبودے تیز بین چون شیرے ہر کہ کورست و براهش صد مغاک وائے بروے گر ندارد رہبرے قوم دیگر را چنین رائے رکیک در نشسته از جهالت در سری از دیار شان ندیده خوشتری كان خدا ملکے دگر اندر جہان ہمد گر روئے چو روئے خوب شان نامدش مرغوب طبع و خاطری ۱۳ لاجرم از ابتدائش تا ابد ماند و خواهد ماند آنجا بسترے ملک دیگر گرچه میرد در ضلال ے نگردد زو گہے مستفسرے داد مریک ذرہ قومی را کتاب ترک کرده صد ہزاران معشرے چون بروز ابتدا تقسیم کرد در میان خلق از خیر و شری راستی در حصه او شان فتاد دیگران را کذب شد آبشخوری قول شان این است کاندر غیرشان آمده صد کاذب و حیلت گرے لیک نامد نزد شان یک نیز هم آنکه بودی از خدا دین گسترے آنکه ایشان را نمودی راه حق در کشورے کذب ہر کذب آورے تاشدی دادار را حجت تمام بر سر ہر مسلم و منتصرے الغرض نزدیک شان دادار پاک هست ظالم تر ز ہر ظالم ترے کو گزارد عالم را در ضلال در پنجه هر ماکرے خود همی دارد بیک قومے مدام ہمچو شیدائے کسے میل و سرے اینچنین پر حمق رائے این قوم را حمق دیگر این که بروے فاخرے عاقبت این رائے زشت و بد خیال کرد ایشان را عجب کور و کرے چشم پوشیدند از صد چشمه سرنگون گشتند بر یک آخوری سخت ورزیدند کیس با انبیا الامان از کین ہر متکبری مبتلا الد