براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 22
۱۵ روحانی خزائن جلد 1 ۲۲ براہین احمدیہ حصہ اول آنچه کین شان بپا کان ثابت ست از شیاطین کس ندارد باوری خر بود اندر حماقت بے نظیر لیکن ایشان را بہر موصد خرے نے سر تحقیق دارند و ثبوت نے زنند از صدق پا بر مجرے نے دوائی را شناسند از اثر نے درختی را شناسند از بری نے زکس پرسند از روئے نیاز نے بصرف فکر خود متفکرے نے بدل پروائے این تفتیش ہا کر ہمہ دین ها کدامین بہترے بریکی مائل فارغ از فرق اقل و اکثری نے بدل خوف خدائے کردگار نے بخاطر بیم روز محشرے عدد صد ہزار تیره جانان دیده ها را دوخته دیده و دانسته از حق قاصر اند از برائے حق تراشیده ز جہل دائما سوخته در کین وری چون اثر درے دل نهاده در جهان غادرے در خانه خود منبری آن خدائے شان عجب باشد خدا کو تغافل داشت از هر کشوری بہر الہام آمدش دایم پسند یک زبان یک خطہ کو تہ ترے اینچنیں رائے کجا باشد درست کے خرد گردد بسویش رہبرے کے گمان بد کند بر نیکوان آنکه باشد نیک و نیکو محضرے ماه را گفتن تن که که چیزی نیست این هست دشنامے نہ زین افزون ترے کور گر گوند کجا هست آفتاب میشود در کوری اش رسوا ترے در خور تابان مکن شک و گمان تا ملامت را نه گردی در خوری گر خدا خواهی چرا کج میروی چون نمی ترسی از قہر قاہرے چون نمی ترسی از روز باز پرس چون نه ترسی از حضور داوری افترائے شان چسان گشتت یقین یا خدانت را نموده دفتری