براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 127
روحانی خزائن جلد 1 الله براہین احمدیہ حصہ دوم اے رسن ہائے آز کردہ دراز زین ہوس ہا چرا نیائی باز دولت عمر دمبدم بزوال تو پریشان بفکر دولت و مال خویش و قوم و قبیله پر از دعا تو بریدہ برائے شان ز خدا خاک بر این همه را بکشتنت آهنگ که بصلحت کشند و گاه به جنگ رشته که پیوندت بگسلاند ز یار دل بندت بست آخر بأن خدا کارت نہ تو یار کسے نہ کس یارت بند قدم خود تا خدا ات محب خود سازد نظر لطف باده نوشی ز عشق باشی نیست این جائے گہ مقام مدام ہوش کن تا نہ بخوف اتم تا روی از جهان بصدق قدم و زان باده مهر آن زنده نورت افزاید لقمه و معده و سر و دستار مسرت بر تو اندازد و بے خود افتاده بد شود انجام مهر این مردگان چه کار آید بخشش دادار سربسر هست حق باری شناس و شرم بدار پیش زان کز جہاں بہ بندی بار رو از و از چه رو بگردانی سگ وفا می کند تو انسانی ترس باید از قادری اکبر ہر کہ عارف ترست ترسان تر فاسقان در سیاه کاری اند اے خنگ دیده که گریانش عارفان در دعا و زاری اند اے ہمایون دلے کہ بریانش اے مبارک کسیکه طالب اوست فارغ از عمر و زید با رخ دوست ہر کہ گیرد ره خدائے یگان آن خدایش بس است در دو جہاں لا جرم طالب رضائے خدا بگسلد از ہمہ برائے خدا ۱۳۲