براہین احمدیہ حصہ چہارم — Page 126
السا روحانی خزائن جلد 1 ۱۲۴ براہین احمدیہ حصہ دوم بڑے کام کی چیز ہے اس کو یونہی ہاتھ سے مت دو۔ یہ مسافر خانہ کسی دن کی بات ہے اس سے دل مت لگاؤ۔ اور یہ عیش و عشرت دائمی نہیں ہے اس پر مت بھولو۔ عیش دنیائے دون دے چند ست آخرش کار با خداوند ست این سرائے زوال و موت و فناست هر که بنشست اندرین برخاست یک دے رو بسوئے گورستان واز خموشان آن به پرس نشان که مال حیات دنیا چیست هر که پیدا شدست تا کے زیست ترک کن کین و کبر و ناز و دلال تانه کارت کشد بسوئے ضلال چون از این کار که به بندی بار باز نائی درین بلاد و دیار اے زدین بے خبر بخور غم دین که نجاتت معلق است بدین ہان تغافل مکن ازین غم خویش که ترا کار مشکل است به پیش دل از این درد و غم فگار بکن دل چه جان نیز هم شار بکن ہست کارت همه بان یک ذات چون صبوری کنی از و هیهات به نیاز بخت گردد چو زو بگردی باز دولت آید از آمدن چون ببری از این چنین یاری چون بدین الہی کنی کارے این جهان ست مثل مرداری چون سگے ہر طرف طلب گارے خنک آن مرد کو ازین مردار چشم بندد زغیر و روئے آرد بسوئے آن دادار در سر یار سر بیاد دید داد دید این همہ جوش حرص و آز و ہوا هست تا هست مرد نابینا چشم دل اند کے چو گردد باز سرد گردد بر آدمی همه آز