البلاغ — Page 447
روحانی خزائن جلد ۱۳ ۴۴۷ ترغيب المؤمنين من يشاء۔ يوتى الملك من يشاء و ينزع الملك ممن يشاء۔ وهو ارحم ملوک می خواهد برائے بندگان خود می پسند دو ہر کرا خواہد ملک می دهد و از ہر کہ خواهد می ستاند و او از همه رحم کنندگان الراحمين۔ انه دفع الحكومة الى اهلها بعد خبال الخالصة ۔ ثم بدل تعبنا و ۷۵ ارحم است او حکومت را بعد تباہی خالصہ سوئے اہل آں رد کرد - بازتعب و رنج ما را به نعمت و راحت مبدل نصبنا بالنعمة والراحة۔ و اورثنا ارضنا مرة اخرى۔ بعد ما أخرجنا كاوابد | گردانید و بار دوم ما را وارث زمین خود گردانید بعد زانکہ ہمچو جانور ہائے صحرائی ما را اخراج کرده بودند ۔ و الفلا۔ ورجعنا الى اوطاننا سالمين متسلّمين۔ ورُدّ الينا قرانا و عقارنا وفضتنا و سوئے وطن ہائے خود باز آمدیم بحالیکه از آفات سفر سلامت بودیم و چیز ہائے خود را گرفتیم و سوئے مادیہات نضارنا الا ماشاء الله و سكنا في بيوتنا امنين۔ و انا ما تعلقنا باهداب هذه ما و زمین ما وسیم ما وزر ما رد کرده شد مگر آنچه خدا خواست و در خانہائے خود با من سکونت اختیار کردیم ۔ و ما السلطنة۔ الا بعد ما شاهدنا خصائص هذه الحكومة۔ وامعنا النظر في نعمها | بدامن ایں سلطنت بعد مشاہدہ خاصیت ہائے ایں حکومت آ و بختیم و در نعمت ہائے او بغور نظر دیدیم و خوبی آنرا متوسمين۔ وسرحنا الطرف في ميسمها متفرسين۔ فاذا هي دواء كروبنا ۔ شناختیم و چشم را بر روئے او بفراست دوانیدیم پس معلوم ما شد که او دوائے بیقراری ہائے ماست و علاج ومداوية نوبنا و خطوبنا ۔ وبها سيق الينا الاموال ۔ بعد ما استحالت الحال۔ و کننده حوادث است ـ و بوسیله او مالها سوئے ما کشیده شد بعد زانکہ در حال ما تغیر عظیم پیدا شده بود و وجوه غار المنبع و اعول العيال۔ ونجينا بها من الدهر الموقع۔ والفقر المدقع وكنا معاش تباہ شدہ و عیال گریاں ۔ و بدو ازاں زمانه که در بدی می انداخت و ازاں محتاجگی که بخاک آمیخته بود من قبل شججنا فلا الكروب من الشجى وطوينا اوراق الراحة من ايدى نجات یافتیم ۔ و ما پیش زمیں سلطنت بیابا نہائے بیقراری بغم قطع می کردیم ۔ و ورقہائے راحت بدستہائے الطوى۔ وما كانت تعرف اقدامنا الا الوجى ۔ و ما صدورنا الا الجوى۔ و گرسنگی پیچیدیم ۔ وقد مہائے ما بجز پاسودن چیزی نمی دانستند ۔ و نہ در سینہ ہائے ما بجز سوزش