البلاغ

البلاغ — Page 448

روحانی خزائن جلد ۱۳ ترغيب المؤمنين مر علينا ليالي ما كان فراشنا فيها الا الوهاد۔ و لا موطأنا الا القتاد۔ فكنا چیزے دیگر بود و شب ها بر ما گذشتند که دراں بستر ما بجز نشیب چیزے دیگر نبود و جائے پا نہا دن ما خار ہا نجلو الهموم باذكار هذه الدولة۔ ونجتلى زمننا طلق الوجه بابشار تلك | بودند و دگر هیچ نبود ۔ پس دراں ایام ما بذکر ایں سلطنت غم خود را دور می کردیم و بخوشی این عدالت زمانه خود المعدلة۔ حتى اسعف الله بمرادنا۔ وجاء بهذه الدولة لاسعادنا۔ فوصلنا بها | را کشادہ رو و بیقید میدیدیم تا بوقتے کہ خدا تعالیٰ مراد ما ما را داد و برائے خوش قسمتی ما سلطنت انگریزی بشارة تنشى لنا كل يوم نزهةً ۔ و تدرء عن قلوبنا كربةً۔ الى ان خُلصنا من دریں ملک قائم شد ۔ پس ما بقدوم او آن بشارت را دیدیم که هر روز برائے ماشگفتگی پیدا میکند ۔ واز دل الخوف والاملاق۔ ونقلنا من عدم العراق الى الارفاق۔ وجاء نا النعم من ما بیقراری را می رباید تا بعد یکه از خوف فاقہ کشی نجات یافتیم - و از تهیدستی سوئے فراخ دستی منتقل شدیم ۔ و الأفاق۔ ونظم الاجانب في سلك الرفاق۔ و فزنا بمرامنا بعد خفوق راية | از کنارہ ہائے ملک نعمتها بما رسیدند و بیگانگان در رشته رفیقان منسلک شدند و بعد از نومید یها بمراد خود الاخفاق۔ وقد كنا في عهد الخالصة۔ اخرجنا من ديارنا و لفظنا الى مفاوز رسیدیم و در عهد خالصه حال ما این بود که ما از ملک خود خارج کرده شده بودیم و سوئے بیابا نہائے غربت الغربة۔ وبلينا باعواز المنية۔ فلما من الله علينا بمجئ الدولة البرطانية۔ فكأنا انداخته بودند و به نامراد بها آزموده شدیم ۔ پس ہرگاہ خدا تعالیٰ بدیں دولت برطانیه بر ما احسان کرد۔ پس وجدنا ما فقدنا من الخزائن الايمانية۔ فصار نزولها لنا نزل العز و البركة۔ گو یا ما آں خزینہ ہائے ایمانی را یافتیم که گم کرده بودیم - پس نزول او برائے ما آن طعام مہمانی شد که از و ومغناه سبب الفوز والغنية ۔ ورأينا بها حبورًا وفرحة۔ بعد ما لبثنا على عزت و برکت باشد و خانه او موجب تو نگری ما شد و ما بد و خوشی و شادمانی را دیدیم بعد زانکه تا زمانی در المصائب برهة۔ ورفعنا من ذل اخريات الناس الى مراتب رجال هم للقوم مصیبتها بماندیم و از ذلت کم درجه بودن بمراتب کسانی برداشته شدیم که اوشاں برائے قوم ہمچو سراند