البلاغ

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 446 of 630

البلاغ — Page 446

روحانی خزائن جلد ۱۳ ۴۴۶ ترغيب المؤمنين ۷۴ جعلها الله موابدة حلّنا و عقدنا۔ و حفظاء يقظتنا و رقدنا۔ و انا وصلنا بهم برطانیه که هست خدا تعالیٰ او را برائے ما مهتمان بند و بست مقدمات ما گردانیده است و نگهبانان بیداری و الى المرادات المستعذبة۔ ونجونا من الآفات المخوفة۔ فكيف لا نشكر خواب ما کرده و ما بوسیله ایشاں مرادات شیریں را رسیدیم و از آفتہائے ترساننده رستگار شدیم پس چگونه شکر لهم ونعلم انهم احسنوا الينا۔ و كيف نفارقهم و ندرى انهم حرساء الله ایشان نگذاریم و میدانیم که ایشان بمانکوئی ہا کرده اند و چگونه از یشاں دور شدیم و میدانیم که ایشان از طرف علينا ۔ و الله يحب المحسنين۔ و كنا قبل ذالك غُصب مناقرانا وعقارنا و خدا تعالیٰ نگهبانان ما هستند و خدا تعالیٰ نکو کاران را دوست میدارد و ما پیش زمیں ایں حالت میداشتیم که خرب دار قرانا و مقارنا۔ ودسـنـا تـحت انتياب النوب وتوالى الكرب۔ دیہات ماوز مین ما بجبر گرفته بودند و مهمان خانه ما و نشست گاه ما خراب کرده بودند و از حوادث و بیقرار بہائے و صفرت راحتنا وفرغت ساحتنا۔ حتى أخرجنا من املاک و ارضین۔ پیاپے زیر پا کوفته شدیم و دست ما خالی شد و صحن ما بے مردم گردید تا بحدے کہ از زمینها و ملک ہاو کاخ ها و باغ ہاو وقصور و بساتين۔ و اوطان مكتئبين مغتمين۔ وطردنا كالعجماوات۔ وطن ہا بحالت غمنا کی بیروں کردہ شدیم و همچو چار پایان ما را براندند و چون سنگ و خس و خاشاک زیر پا کردند و ووطئنا كالجمادات۔ وسلكنا مسلك العباد والغلمان۔ ولحقنا بالارذلين | با ما آن سلوک کرده شد که بغلامان و بندگان می کنند و ما را بمردمانی آمیختند و همچو کسانے پنداشتند که از نوع منزلة من نوع الانسان۔ وربما اثمنا باخف جرح اصاب منا حيوانا۔ اوبما قطعنا انسان در مرتبه کمترین خلائق اند و بسا اوقات از کمتر جراحتی که حیوانی را از ما رسید یا از درختی شاخه بریدیم اغصانا فقتلنا او صلبنا او اجلئنا تارکین اوطانا و متغربين۔ ثم رحمنا الله و اتى مجرم قرار داده شدیم پس بکشتند یا بر دار کشیدند یا از وطن اخراج کرده غریب الوطن ساختند - باز خدا تعالی بر ما رحم بالدولة البرطانية من ديار بعيدة۔ وبلاد نائية۔ وكان الامر الله يختار لعباده کرد و سلطنت برطانیه را از دور دراز ملک آورد و همه کار در دست خدا تعالی است هر کرا از