دُرّ مکنون — Page 55
۵۵ ار شغل متاع و نعمت و جاه بمقام دگر رسمی ناگاه حق رساند به نعمت و نازش او بگیرد برزه انبازش ہم زنانہ انظر باید کرد که نپوشند روئے خود از مرد هر دو دین را نگاه باید کرد حکم زان جانگاه باید کرد ما چیست نقصان کس اگر بگذار ملا ور نہ بے غور وفکر و خوش نظر نایدم هیچ لذتے بخیال چون زنے خوب روز و جه لال فرد منزل تمام گشت و بپایان رسید عمر ما همچنان در اول منزل بمانده ایم نعت سینی را صلی اللہ علیہ وسلم تا جهان آفرین تن و جان داد عشقت اندر نهاد ما بنهاد بلبان ذکرتی : بلبان ذکر حق بدل زروسیم می پروجان با سمانها زود چون نماند تعلقش بوجود هر که آید برون ز نفس همون میشه و از حجاب جهل برون براید بوقت مرگ ز تن که نماند تعلقش بدن چون غم دوست گیردت دامان که سجلوا خوش است و حلوان دور جان باز ازلان فقر باید شدم را فرق باشد ز خرقه تا خیر نرم ا هر کی جان بجان کند پیوند