دُرّ مکنون

دُرّ مکنون — Page 39

۳۹ م زورا دست اینکه نیست زرت بود که شود آرزوئے شور و شرت ۔ یا نشان از دفینه یابی یا بنا که خزینه یابی تا ازان مال مفت مینوشی شاهدان را کنی هم آغوشی ہم بخواهد دولت حکومت تا کشفی کی نہ خصومت کا دشمنان را بدار آویزی هر که خیزد سبخون او خیزی ہر کہ اندک در ترا دشنام آن زبان را برون کنی از کام رحم او بست اینکه زارت کرد کار بیرون نر اختیارت کرد گر گر اهمیت بے زرو بی سیم یا شه و بادشاہ ہفت اقلیم هر کس اندر مراد نا کام است بست فی الجملہ لیکن آن نام است پائے تو چون بنا سرا بجهد بند بر پائے سخنت تو نہیں ظالمی را نمی گذار و شاد یک دوروز است بعدان ب با و از جہالت مکن مشکی در دین زور آور چشم عقل به بین ہمہ چیزے بزور قدرت اوست هم بدایت بزور رحمت اوست رسدت دم بدم غیب فکر تو اندرین کجا برد تو برد گر گذار و نفس تو کارت مشرت هم بیکدم ادبارت زور او داردت نگه از شر تا نیفتی زه کار خویش بسر زین دعا کر دسید الثقلين لا تكلني بنفسي طرفة عين تا نه زورش برون گند ربناک ہر کسے بہت ہر کسے بہت در مقام ہلاک عاجز و ناتوان و بلے زوری بست شیطان مطیع اوگوری از رو علم انگلند در شر کس ندیدش بدست مریخ و بتر ン