دُرّ مکنون — Page 193
۱۹۳ یا راست انہیں روزگارم با واعظ و محبت چه کارم در وا بکه درد خود بگویم آن کیست کزو دوا بجویم رفتی و مرا خبر نکردی بر کلفت من نظر نکردی را این بودره وفا دیاری اے جان و دلم فداء راست درمان من است یک نگا نگاهت هست قطعه امروز گذشت از سر من آن سبیل که بود تا بدوشم ا عشق تور بود عقل و هوشم یاران چه بده بینم و چه شنوم بیکار شد است چشم و گوشم دریاب که عم بخور و خونم عشق تو بسوخت اندرونم اے ماہ رخ نگاری درست هیچت خبرت زور و ماست اسے آنکہ بحسن شہر بائے با ہمچو منی چه کارداری عد کارم ہمہ گرہست وزاری مطلع یارا نظرے نما که ما را صبر از رخ تو کدام یا را تا درد تو بر دوام ماند هرگز نکنم طلب دوارا ور بر دوام بماند ہر کس جہان طلب کند این جز من که بجبان خرم بلارا و یا رائے حضور تو مرا نیست از دور ہے کنم دعا را وفات فرخ