دُرّ مکنون

دُرّ مکنون — Page 113

۱۱۳ را هر که توریت خواند و تنبل این سخن را نبوست است آسان گر بالضان بنگر ند در آن بی زبانان فصیح از تو شدند زشت دیان صبیح از تو شدند کور چشمان از تو شدند بصیر دل سیامان شدند ماه منیر اقتداء تو هر که کردیجان مدرح او آمد است در قرآن حق ستود است بندگان بسیار که شدند از تو کامل الانوار صاحبه زه و عشق و در د شدند جان فشاندند و مرد فرد شدند بعد ازین حتی المقدور در تعریف صحابہ رضی الله عنه من انشاء الله خواهد تا فضیلت درجات پیغمبر خداد تاثیر قلم معلوم شود * ہوس سیم و زر ز سر بردند در کلیم کهن بسر بردند صد هزارند این کسان نے دو چار که میس نشان شد از توزر عیار در تجلی حق بنهان گشتند آنچه ناید بو هم آن گشتند۔ الحمد لله على ذلك اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا وَ نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَالِ سَيِّدِنَا ونبينا محمدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى سَيِّدِنَا إِبْرَاهِيمَ وَالِ سَيِّدِنَا إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ نعت نبی کریم صلی اللہ علیہ وسلم گوشته دامن تو هر که گرفت اگر تبا بد و ماه نیست شگفت