مواہب الرحمٰن

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 267 of 566

مواہب الرحمٰن — Page 267

۲۶۵ مواهب الرحمن روحانی خزائن جلد ۱۹ عمل التطعيم ويظهر فيه شيئا من الآفة، ويُرى الناس أنهم خَطئوا في باطل گرداند و در و آفتی ظاهر کند و مردم را بنماید که اوشان در تخطی قرار التخطية وليعلم الناس أن الشفاء في يده لا فى أيدى الخليقة۔ فلم أزل أدعو دادن من خود خطا کردند تا مردم بدانند که شفا در دست اوست نه در دست مخلوق پس همیشه بودم که وأبتهل واقبل على الله ذى الجبروت والقدرة، حتى بانت أمارة الاستجابة دعا میکردم و متوجه می شدم سوئے خدائے ذوالجبروت قادر تا آنکہ ظاہر شدند نشانہائے قبولیت وصدق النبأ المكتوب، واستنجز الوعد المكذوب۔ واقتحم التطعيم و خبری که نوشته بودر است برآمد و راست کرده شد آن وعده که او را کذب شمرده بودند و داخل شد خال زدن فناء الأنام اقتحام الضّرغام، ورأى الـنـاس مـضـرتـه بـالعينين، ونـاب بصحن مردم بیچو داخل شدن شیر و مردم مضرت اور بہر دو چشم خود دیده اند و مشاہدہ العيانُ مَنابَ عَدَلَين، وأشـرق الـحـق كـالـلـجيـن، وقضينا الدين بالدين ۔ بجائے دو گواہ عدل استاد و در شید حق ہچو سیم و ادا کردیم قرض را بقرض هذا أصل ما صنع الدهر في ملكوال، وإن هو إلا تنبيه للنفوس الأبية من ایس اصل حقیقت آن واقعه است که در ملکوال پدید آمد و نیست این مگر تنبیہ برائے نفسہائے سرکش از الــلــه ذي الجلال ۔ وكنا أعرضنا عنهم إعراض العلية عن الأرزلين، ولكن الله خدائے عز وجل وما از ایشان هیچو مسلک بزرگان با خورداں اعراض کرده بودیم - مگر خدا اراده کرد أراد أن يفتح بيننا وهو خير الفاتحين ۔ فاسكُتُ۔ عافاك الله بعد هذه که در مافیصله کند واد بهتر است از همه فیصله کنندگاں۔ پس خاموش باش خدا عافیت روزے کندتر ا پس ظہور الآية، ولا تذهب أرشدك الله إلى طرق الغواية۔ وحسبك يا شيخ، ایس نشان بود و مرد راہ راست نماید تر ا خدا تعالیٰ سوئے راہ ہائے گمراہی و کافی است ترا اے شیخ ما ا سمعت من اعتذارى، ثـم مــا رأيت من آية جباري۔ وثبت من هذه آنچه عذر من شنیدی باز آنچه نشانِ خدائے من دیدی و ثابت شد ازیں