لُجَّة النّور — Page 395
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۳۹۵ لجة النور است هذا الزمان دائرة الفسوق والفحشاء والشرك والعدوان، وما دائره فسق و بدکاری و شرک و ظلم بکمال خود رسیده ترك الناس صغيرةً و لا كبيرة فما أصبرَهم على النيران۔ يستحسنون نیک می شمارند السيئات ويستَحْلُون مُرًّا ويأكلون سم العصيان۔ وكثر رعاعُ بدی ہا را و شیریں مے پندارند تلخ را و میخورند زہر نافرمانی را و بسیار شدند مردم الــنـــاس وقـــل شـــرفــاؤهـم مـن أهـل التـقـى والإيمــان، وأنبتـوا نـبــاتــا سفله و کم شدند مردم شریف از اہل پرهیز و ایمان و بر به خبیث روئیدگی 6 خبيثا ونشأوا فى مجالس الإلحاد والارتداد والكفران ، وأعطوا روئیدند و در مجلسہائے الحاد و ارتداد و کفران نعمت پرورش یافتند و حق ہائے الله غيره وأخذوا طريق الطغيان، وما بقى من قوة حقوق و طریق طغیان گرفتند و هیچ قوتے نماند خدا تعالی را بغیر او دادند ولا خُلُقٍ إلا أعطوها لغير الله الديّان ۔مثلا كانت المحبّة و خلق که غیر حق را نه داده باشند۔ مثلاً محبت در انسان جوهرًا شريفا وخُـلـقـا أعظم في الإنسان، وأودعه الله تعالى إياها (۵۴) جو ہر شریف و خُلقه اعظم بود و خدا تعالی در انسان قوتہائے محبت برائے ایں لیفنی نفسَه في تصورِ جمالِ ربه المنّان، وليكون له ودیعت نهاده بود تا که ایشاں نفس خود را در اطاعت خود فنا کنند و تا که از رب بالروح والجنان، وليترقى في سبل حبه ولا يبـقـى مـنــه أثر دل و جان مرخدا را باشد و تا که در راہ ہائے محبت او ترقی کند و از وجود او اثری ويذوب وجوده بنار العشق والولهان، ولـكـن الـعـمـيــان بـذلـوا نماند و وجود او به آتش عشق و محبت الہی بسوزد و لیکن نابینایاں ایس صفت شریف