لُجَّة النّور — Page 394
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۳۹۴ لجة النور بعث اللـه رســولــه الـكـــريــم مــن الأميين، وأرسـلـــه إلــى انگاه خدا تعالیٰ رسول خود را از امیان پیدا کرد۔ وسوئے جہانیاں او را فرستاد و فرمود کہ مين وقال : قُمْ فَانْذِرُ وَرَبَّكَ فَكَبِّرُ وَثِيَابَكَ فَظِهِرُ | برخیز و مردم را بترساں که گناه ایشاں غضب خدا را برانگیخت و چندانکه توانی بزرگی خدا تعالی را ظاهر کن یعنی وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ جلال خدا کہ بتاں را داده شد بازستان و جلال البی ظاہر کن در میں اشارت است که بر دست او بتاں مقهور خواهند شد و جلال و عظمت البی ظاہر خواهد شد و از پلیدی با جدا باش۔ایں اشارت است سوئے اینکہ از هر قسم پلیدی دور باید ماند و نیز سوئے ایں اشارت است که خدا اراده فرموده است که از صحبت مشرکان که نجس اند تر اجدا کند و شرک را از زمین مکه بر دارد و جامہ ہائے خود را و دل خود را پاک کن (شوب بمعنی اند دل نیز آمده) این اشارت است سوئے اینکه خدا اراده فرموده است که دلها را از هر قسم شرک و ظلم والتفات الی ماسوی اللہ پاک کند و نیز ایں ہم دریں آیت ہا اشاره می کنند که این شریعت بریں ہمہ اجزا مشتمل است۔ فحاصل الكلام أن نبينا صلى الله عليه وسلم أرسل لهذا پس حاصل کلام این است که پیغمبر خدا صلی اللہ علیہ وسلم برائے ایں غرض لغرض المذكور من رب العب مذکور فرستاده شد۔ و د 6 اکان من نبی ولا بیچ نبی و رسولے نیامده ۵۳ رسول إلا أنه أُرسل ع عند فرع من فروع الفساد، واجتمعت | که از بهر شان از شاخہائے فساد نیامده باشد و ایں ہمہ شاخها الفروع كلها في زمن نبينا الحَماد السجاد ثم جاء زماننا هذا جناب پیغمبر ما مجتمع شدند باز زمانہ ما فلا تسأل عـمــا رأيـنـا فـي هـذا الزمان واللهِ قد تمت في بخدا که درین زمانه زمانہ در پس بیچ مپرس که دریں زمانہ المدثر : ٣ تا ٦ دیدیم آمد