لُجَّة النّور

لُجَّة النّور — Page 396

۳۹۶ لجة النور روحانی خسته ائن جلد ۱۶ هذه الصفة الجليلة الشريفة في غير محلها وأضاعوا دُرّةَ الإيمان۔ و بزرگ را در غیر محل آں خرچ کردند و گوہر بزرگ ایمان را ضائع کردند ووضعوا محبة الله فـي مـوا أهواء النفس عند غليانها و را ور محل ہوا ہائے نفس و جوش آن نهادند و محبت الا الہی الهيجان، ونسوا الله وحبَّه وشُغفوا بالغلمان المُرد والنسوان۔ و خدا را و محبت او را فراموش کردند و شیفته جمال امردان و زنان شدند وغابوا عن حضرة الحق و جهلوا ،حُسنها، فويل للعميان لهم و از جناب باری غائب شدند و حسن آن درگاه را فراموش کردند ۔ پس واویلا بریں کوراں أعين لا يبصرون بها، ولهم قلوب لا يفقهون بها، فتهوی تلک ایشان را چشم ہائے ہستند که بدان نمی بینند و دلہا کہ بداں نہ می فهمند پس ایں دلہائے شاں القلوب غير الرحمن ولصق بها طائفُها فلا يتركها في حين بغیر رحمان محبت می کنند و بدلہائے او شاں خیال ہائے ناپاک چناں چسپیده اند که حتى من الأحيان يفعلون سيئاتهم بالحرية والاجتراء ، ۔ هیچ وقتے از ایشاں جدا نمی شوند بداں آزادی و دلیری بدی می کنند که تا آنکه لا يُفهم ۔ منه قط أنهم يؤمنون بالله ويوم الجزاء ، ولا يُتخيل ازاں فہمیده نمی شود که ایشاں بخدا و روز جزا ایمان می دارند و بدیدن اعمال شاں برؤية أعمالهم أنهم يخافون مثقال ذرّة حضرة الكبرياء فهذا در خیال نمی گذرد که ایشاں بقدر ذره هم از خدا می ترسند۔ پس هو الأمر الذى اقتضى مصلحًا ينزل بينهم من السماء ، و ہمیں امر است که تقاضا کرد که یک مصلح از آسمان بر ایشاں نازل شود و کذالک جرت عادة الله في السابقـيـن مـن أهـل البـغـى والغلواء۔ ہم چنیں در پیشینیاں از اہل جرائم ہمیں عادت خدا تعالیٰ جاری مانده