اِعجاز المسیح — Page 129
۱۲۵ روحانی خزائن جلد ۱۸ ۱۲۹ الباب الرابع باب چهارم اعجاز المسيح في تفسير الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَلَمِيْنَ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مُلِكِ يَوْمِ الدِّينِ۔ اعلم أن الحمد ثناء على الفعل الجميل لمن بدانکه حمد تعریفی است بر بر فعل جمیل کسے را که می سزد تعریف را يستحق الثناء ومدح لِمُنعم أنعم من الإرادة وأحسن و مدح است مر منعم را که باراده خود انعام کرده است كيف شاء ۔ ولا يتحقق حقيقة الحمد كما هو حقها إلَّا و نیکی کرده است بطوریکه خواسته و متحقق نمی شود حقیقت حمد چنانکه للـذى هـو مـبـدء لـجـمـيـع الـفـيـوض والأنوار۔ ومُحسن حق اوست مگر برائے کسے کہ او مبدء تمام فیضها ونورهاست و بر وجه على وجه البصيرة لا من غير الشعور ولا من الاضطرار۔ بصیرت احسان کننده است نه بغیر اراده و نه در وقت انتظار پس فلا يوجد هذا المعنى إلَّا في الله الخبير البصير۔ وإنه هو در خبیر و بصیر۔ یافته نمی شوند ایں معنی مگر المحسـن ومـنـه الـمـنـن كلّها في الأول والأخير۔ و فی الحقیقت محسن ہموں است و همه احسانها از دست در اول و در آخر و