البلاغ

البلاغ — Page 456

۴۵۶ روحانی خزائن جلد ۱۳ ترغيب المؤمنين بانواع الحيلة۔ بل اصبروا و غيضوا دموعكم المنهلات۔ ولا تذكروا ما | پیچ بدی را به حیله مخواهید۔ بلکہ صبر کنید و اشکہائے روان را از روان شدن باز دارید و و قيل من الجهلات وادفعوا بالتي هي ا احسن و انسب بشان الشرفاء۔ آنچہ عیسائیان بیہود کیہا کرده اند ذکر آں نکنید ۔ و جزائے بدی به نیکی دہید چنانچہ طریق ولا تسعوا الى المحاكمات بالصراخ والبكاء ۔ و ان لنا كل يوم غلبة | شریفاں است۔ و سوئے حکومتها بفریاد و گریه مدوید و مارا هر روز بدلائل قاطعه غلبه است و بالادلة القاطعة وسطوة دامغة بالبراهين اليقينية۔ فلا يحتقر ديننا عند حمله براهین یقینیه است که سر را بشکند پس نزد عقلمندان دین ما حقیر شمرده نمی شود ۔ و از تحقیر ہا العقلاء۔ ولا يحقر بتحقير السفهاء۔ فالرجوع الى الحكومة | نادانان حقیر نتواند شد پس سوئے حکومت با ہمیچو زنان نوحه کننده رجوع کردن امریست که كالنائـحـات ۔ امـر لا يعدّه غيور من المستحسنات۔ وليس هذا العدو مستحسن نیست و این شخص دشمن واحد نیست تا بعد سزا د هانیدن او با رام شینیم بلکه همچو و بسیا راند بواحد فنستريح بعد نكاله بل نرى كثيرًا من امثاله۔ لهم اقوال كاقواله۔ که سخن او شاں مثل سخن اوست - و پیمانه مثل پیمانه اوست و هیچ شہرے از شہر ہائے ایں ملک و مكال كمثل مكاله۔ و لم يبق بلدة و لا مدينة من مدائن هذه البلاد الا چناں نیست که دراں این مردم نازل نشده باشند و در زمینها برائے فساد خیمه با زدند و در نزلوا بها وتخيّموا للفساد في الارضين وكانوا في اوّل زمنهم | اول زمانه این مردم چنین بودند که زاهدانه نہ زندگی بسر کر دندے و موحدانہ عقیده داشتند ۔ ے و يتزهدون و يوحدون و يروضون انفسهم و يراوضون۔ و يكفون الالسن نفسہائے خود را ریاضت دا دندے و نرمی اختیار کر دندے و زبانها را از بد گفتن بند داشتندی ۸۴ ولايهـذون۔ ثم خلفوا من بعدهم خـلـف عـدلـوا عن تلك الخصلة۔ و وژ اثر خاکی نکر دندے۔ پس بعد ایشاں نا اہل و ناخلف پیدا شدند که ازین خصلت