درثمین فارسی (جلد اوّل)

درثمین فارسی (جلد اوّل) — Page xvi

571 572 574 575 579 579 579 580 580 580 581 581 582 582 582 582 583 583 583 583 584 نمبر شمار نظم نمبر 94 150 95 151 96 152 97 153 154 2 155 156 4 157 5 158 6 159 160 8 161 162 10 163 11 164 12 165 13 166 14 167 15 168 16 169 17 170 مصرع اول هفت کشور گر ز حالم بے خبر باشد چه باک کجا آں مفسدے راجائے باشد صید کردن کار ما آمد مگر دردا که حسن صُورتِ فرقاں عیاں نماند۔متفرق اشعار کر مک پروانه را چون موت می آید فراز پنا ہم اس توانائیست هر آن۔۔۔۔۔۔۔۔خاکساریم وسخن از ره غربت گوئیم۔ہر کہ تف افگند به مهر منیر چوں نیستت بیک مکسے تاب ہمسری۔کلام پاک آن بچوں دہد صد جام عرفان را عشق است که بر خاک مذلت غلطاند بیچ محبوبے نماند ہیچو یار دلبرم۔ہمیں مرگ است کز یاران بپوشد رُوئے یاران را۔حمد اللہ کہ ایس کحل الجوار۔۔۔متاب از سرمه رو گر روشنی چشم می باید جنس نام و نگ و عزت را از دامان ترکتم۔۔اے غافلاں وفا نکند ایں سرائے خام۔چوں گمانے کنم اینجا مدد رُوح قدس۔گرچہ ہر کس زره لاف بیانی دارد۔اے خدا نور ده این تیره درونا نے را نمی ترسیم از مُردن چنیں خوف از دل افگندیم 8