درثمین فارسی (جلد اوّل) — Page xv
513 521 524 526 527 528 529 530 531 534 535 538 539 540 543 544 545 546 547 564 567 569 نمبر شمار نظم نمبر 72 128 73 129 74 130 75 131 76 132 77 133 78 134 79 135 80 136 81 137 82 138 83 139 84 84 140 85 141 86 142 87 143 88 144 89 145 90 146 06 91 147 92 148 99 93 149 مصرع اول آن جوانمرد و حبیب کردگار۔۔الا اے کہ ہشیاری و پاک زاد اے سرو جان و دل و ہر ذرہ ام قربان تو۔عجب دارم از لطف اے کردگار۔۔۔۔۔مرانہ زہد و عبادت نه خدمت و کاری است۔اگر مردی ره مولی طلب کن۔یک نظر سُوئے فلک کن یک نظر سُوئے زمین۔آنانکه بر دعاوی ما حمله ها کنند۔بجه فضل خداوندی چه درمانی ضلالت را۔اے یار ازل بس است رُوئے تو مرا۔مردم نا اہل گویندم که چون عیسی شدی۔کس بہر کسے سر ندهد جاں نفشاند۔از بندگان نفس ره آن ریگاں مپرس آنکه گوید ابن مریم چوں شدی۔چہ شیریں منظری اے دلستانم۔۔چون مرا حکم از پئے قوم مسیحی داده اند آنکه آید از خدا آید بد و نصرت دوال تو مردان آن راه چون بنگری سپاس آن خداوند یکتائے را۔۔۔۔۔۔تو خواهی حسب یا خود مرده می باش آه صد آه رفت عمر بیاد۔۔۔اے شوخ زناتواں چہ جوئی ؟ 7