درثمین فارسی (جلد اوّل)

درثمین فارسی (جلد اوّل) — Page xvii

584 584 584 585 585 585 586 586 587 587 587 588 588 588 588 588 589 589 589 590 590 590 مصرع اول چوشیر شرزه قرآن نمائید رو بغریدن ایس نه از خود هست جوش جانِ شان اے خدا اے چارہ ساز ہر دل اند و نگیں۔ز عشاق فرقان و پیغمبریم در آن ابن مریم خدائی۔نبود امت احمد نہاں دارد دو ضد را در وجود۔۔۔۔عهد شد از کردگار بیچگوں۔۔اے خداوند رہنمائے جہاں۔ہماں یہ کہ جان در ره او فشانم اینست نشان آسمانی۔۔۔۔۔۔۔۔بدگمانی۔۔۔اے سخت اسیر اگر خود آدمی کاہل نباشد در تلاشِ حق رحمت خالق که چریز اولیاست چہ خوش کو دے اگر ہر یک زانت نور دیں یو دے ننگ و نام و عزت دنیا ز داماں رکتیم۔ایکہ دجالم بچشمت نیز ضال۔خدا چوں بہ بندد دو چشم کے۔اے عزیزاں مدددین میں آن کاری ست۔توانم که این عہد و پیماں کنم۔چو کافر شناساتر از مولویست عزیزاں سے دہم صد بار سوگند۔بنگر که آن موید من شیخ نجف را۔۔۔9 نمبر بر شمار نمبر 18 171 19 172 20 173 21 174 22 175 23 176 24 177 25 178 26 179 27 180 28 181 29 29 182 30 183 31 184 32 185 33 186 34 187 35 188 36 189 37 190 38 191 39 192