ضیاءالحق — Page 253
روحانی خزائن جلد ۹ ۲۵۳ ضیاء الحق ہر چہ : لیک ، ترک نفس کے آسان بود مردن و از خود شدن یکسان بود آن خدا خود را نمود از کار خویش کرد قائم شاہد گفتار خویش او را بود از حسن مزید حلية آن پیش چشم ما کشید تو کشی از پیش خود تصویر او خالق او مے شوی اے تیرہ خو آنکه خود ، از کارِ خود جلوه نما است آن خدا نے آنکه خود از دست ماست اے ستمگر این ہمہ مولائے ماست آنکه قرآن مادح أو جا بجا است ہر چہ قرآن گفت مے گوید سما چشم بکشا تا بینی این ضیا بس ہمیں فخرے بُود ، اسلام را کو نماید ، آن خدائے تام را گوندش ز انسان که از صنعش عیاں نے تراشد ، از خودش چون دیگران غیر مسلم ، خود تراشد پیکرش خود تراشد ، قامت و پا و سرش خود تراشیده ، نمیگردد خدا ہمیچو طفلان ، بازی است و افترا زین تراشیدن جهانی شد تباہ کم کسی ، سوئے خدا بر دست راه چون تو کورے نیستی ، چشم کشا بین ، چه ظاهر می کند ارض و سما ہر طرف بشنو صدائے الــقــديــر ذو الجلال و ذو العلی نورے منیر بیچ مخلوقے خدائے خود مگیر کے شود ، یک کر سکے چون آن قدیر پیش او لرزد زمین و آسمان پس تو مشت خاک را منگش مدان گر خدا گوئی ضعیفی را بزور جان تو گوید که کذابی و کور دل نمے داند خدا جز آن خدا این چنین افتاد فطرت ز ابتدا از ره کین و تعصب دور شو یک نظر از صدق کن پُر نور شو کین ریاض عقل را ویران کند عاقلان را گمراه و نادان گند کے بشر گردد خدائے لا یزال داوری با کم کن صید ضلال