مواہب الرحمٰن

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 334 of 566

مواہب الرحمٰن — Page 334

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۳۲ مواهب الرحمن أن لا تعترض علينا إلا اعتراضًا واحدًا من الاعتراضات، وشبهة من که صرف یک اعتراض نویسی و یک شبه پیش کنی ازاں اعتراضها و شبہات کہ الشبهات ۔ ثم إذا أدينا فريضة الجواب بالاستيعاب، فعليك أن تعرض می داری باز چوں فریضہ جواب را بالاستیعاب ادا کردیم پس بر تو واجب خواهد بود شبهة أخرى وهذا هو أقرب إلى الصواب ۔ فإن كنت خرجت من بلد تک که شبه دیگر را پیش کنی و ہمیں اقرب بصواب ست پس اگر تو بر قدم صلاحیت از شهر خود على قدم السداد، وليس في قلبك نوع من الفساد، فلا يشق عليك ما بیرون آمدی و در دل تو بیچ فسادی نیست پس بر تو گراں نخواهد آمد كتبنا إليك وتـقبـلـه كـعَدْلٍ فارغ من الحقد والعناد ۔ وإن كنت تظن أن آنچه ما عرض کردیم بر تو ہیچو عادلے اور ا قبول خواهی کرد و اگر تو ایں گمان میکنی که هذا الطريق لا يُظفرك بمرادك فأيقن أنك تريد هناک بعض فسادک ایں طریق ترا بمراد تو نه رساند پس یقین میکنم که تو اینجا بعض فساد ہارا اراده میداری وكذالك ظهرت الآثار، وعلم الأخيار ۔ فإنّى لما أوصلت عزمي إلى أذنيك مچنیں آثار ظاهر شدند و نیکاں دانستند چرا که من چوں آں قصد خود تا هر دو گوش تو رسانیدم تراكمت الظلمة على عينيك، وغشيك من الغم ما غشى فرعون من پس تاریکی برد و چشم تو نشست و پوشید ترا آن اندوه از غم که پوشیده بود فرعون را از اليم، وآلت حالتك إلى سلب الحواس، وجعلك الله في الأخسرين دریا و حالت تو بسوئے سلب حواس منجر شد و خدا تر ادریس جنگ از زیاں کاران في هذا البأس ۔ ثم امتد منك اللجاج لترك الحياء ، لننكث عهد کرد۔ باز دراز شد ستیزه کردن تو از ترک حیا تا که ما عهد حضرة الكبرياء فالعجب كل العجب ! أأنت إنسان أو من العجماوات؟ خداوند خود را بشکنیم پس تعجب است تمام تعجب آیا تو انسانی یا از حیوانات ہستی۔