مواہب الرحمٰن — Page 333
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۳۱ ـواهِبُ استخر جک من کناسک، ورحلك عن أُناسك ۔ فإن كان هذا هو الحق فلم 110 خانه تو بیرون آورده است و ہمیں طلب ترا از عزیزان کوچ کنا بندو۔ پس اگر ہمیں امر حق ست پس چرا تعاف طريقا يعصمنى من نكث العهد ونقض الوعد، وفيه تُؤدةٌ وبُعد من ازاں طریق کراہت میکنی که مرا از نقض عبد محفوظ می دارد و در و آهستگی ست و دوری ست از خطـرات الـوبـد، على أنه هو أقرب بالأمن في هذا الزمن ۔ فإن النزاع يزيد خطرہ ہائے غضب کردن با وجود ایں آں طریق اقرب با من ست در این زمانه چرا که نزاع زیاده میگردد ويشتعل عند المقابلة بالمطالبة، وينجرّ الأمر من المباحثة إلى المجادلة، مشتعل می گردد در وقت مقابله سخن ها و امر از مباحثه بسوئے مجادله می کشد ومن المجادلة إلى الحكام، ومن الحكام إلى الأثام ۔ فمن فطنة المرء أن يجتنب داز مجادلہ تا بحکام نوبت میرسد و از حکام سزا با تجویز می شوند پس از طریق دانشمندی انسان این است طرق الأخطار، ولا يسعى متعمدا إلى النار۔۔ وأى حرج عليك في هذا الطريق کہ از راہ ہائے خطر پر ہیز دو دانستہ سوئے آتش نرود و در میں طریق که اختیار کردم کدام حرج تست الذي اخترته؟ وأي ظلم يصيبك من النهج الذي آثرتُه؟ وإني ما عُقْتُك و کدام ظلم ازیں نیچ که اختیار کردم بتو می رسد و من تر از عرض کردن من عرض الشبهات، ولا من رمى سهام الاعتراضات، بيد أني اخترتُ شبهات باز نداشته ام و نه از راندن تیر ہائے اعتراضات منع کردم مگر این است که من طریقے را طريقا هو خير لي وخير لك لو كنت من العاقلين ۔ ولا مانع لك أن تكتب اختیار کردم کہ برائے من و برائے تو بہتر است اگر دانشمند هستی و تراپیچکس مانع نیست که مائة مرة إن كنت من المرتابين، وإنما اشترطت لك الإيجاز في الترقيم صد مرتبه شکوک خود بنویسی اگر شک داری و اینکه شرط مختصر نوشتن بتو کردم ایں برائے آنست کہ لئلا نقع في بحث نتحاماه خوفا من الحسيب العليم ثم من الواجبات تام در مباحثہ نیفتیم کہ ازاں پر ہیز مے کنیم بوجہ خوف خدائے حبیب علیم است باز از شرائط واجبه این ست