مواہب الرحمٰن — Page 335
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۳۳ مواهب الرحمن فإنك تــرغـبـنـي فـي نقض العهد يا ذا الجهلات ۔ وقد علمت أنك خُيّرت (۱۱) کہ تو برائے نقض عهد مرا رغبت می دہی و تو خوب دانستی که در هر ساعتے فـي كـل سـاعـة لـتـجـديـد الشبهة، فليس الآن انحرافك إلا من فساد القلب ترا اختیار داده شد که تو شبه خود را تازه گنی پس نیست اکنوں انحراف تو مگر از خرابی دل وسوء النية ۔ والذى أنزل المطر من الغمام، وأخرج الثمر من الأكمام، و بد نیتی ۔ وقسم بخدائے کہ باران را از ابر فرود آورد و بار را از شکوفه با بیرون کشید لقد نويت الفساد، وما نويت الصدق والسداد ۔ وكان الله يعلم أنك که تونیت فساد کردی۔ ونیت صدق و سداد نمی داری و خدا می دانست که تو لأى مكرٍ وافيت القرية وحللت، وعلى أي قصد أجفلت۔ برائے کدام مکر دریں وہ آمدی و بر کدام قصد شتافتی فسقاک کاسک، وأراک یأسک، ولم يزل بصری يُصعد فیک و پس پیالہ ہائے تو ترانوشانید و نومیدی تو بر تو ظاہر کرد و همیشه بود بینائی من که بالا می نگریست در تو يُصوّب، ويُنفّر عنك ويُنقب حتى ظهر لي أنك من المرائين لا من و پائین می نگریست و می کاوید از تو تفتیش می کرد تا آنکه بر من ظاهر شد که تو از زیان کاراں ہستی نه از عطاش الحق والطالبين، ولا تبتغى إلا شهرةً عند زمع الأناس، وعند تشنگان حق و طالبان و نمی خواہی مگر شہرت نزد سفله مردم و نزد سفهاء القوم الذين قد سُجنوا في سجن الـخـنّـاس ۔ ثــم إنـي كـمـا آں سفهاء قوم که در زندان شیطان اند باز من بیچناں کہ أحلفتُ نفسي أُخـلـفـك بـالـلـه سریع الحساب أن لا تبرح هذه القرية نفس خود را قسم داده ام ترا نیز قسم می دهم که ازین ده بجز ایں صورت بیروں إلا بعد أن تعرض شبهاتک بنمط كتبتُ فـي الـكتــاب، وتسمع نه روی که شبہات خود را بطوریکه در خط نوشته ام پیش کنی۔ وجواب