مواہب الرحمٰن — Page 269
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۶۷ مواهب الرحمن إعادة الانباء۔ وكل ما قلتُ أمر مشتهر وعلى الألسن دائر، وكل من خالف اعاده نیست هر چه گفتم مشهورست و بر زبانها جاری است و هرکه او مخالفت کرد فهو الآن حائر ۔ ومن منن الله أنه وقانى فى كل موطن من وصمة طيش السهام، او اکنوں حیران است و از احسان ہائے خداست که او بهر میدان مرا از خطا رفتن تیرها وإخداج الوحى والإلهام ۔ وأما الطبيب فلا يأمن العِثار، ولو شرب من العلوم و ناقص بر آمدن وحی و الهام محفوظ داشت و اما طبیبان پس از لغزش در امن نیستند اگر چه از علم در یا بها البحار، سيما التطعيم الذي يُخشى على الناس من أثر سمه، والتشخيص ناقص بنوشند بالخصوص با خال خال زدن زدن که که خوف اثر زہر او جائے اندیشہ مردمان راست و هنوز تشخیص ناقص است والعقول بمعزل عن فهمه ۔ وربما يسمع الطبيب من ورثاء مريضه : ویحک ۴۹ و عقلها از فهم معزول اند و بسا مرتبه می شنود طبیب از وارثان مریض کہ وائے برتو ماصنعت، والنفس أضعت؟ وربما يخطئ الأطباء خطاءً عظيما، ويُهدون این چه کردی و جانی را ضائع کردی و بسا اوقات طبیباں خطاء عظیم میکنند و مریض را إلى المريض عذابا أليما ، فيعبر المرضى بحر الدنيا كالسفن المواخر، عذاب الیم ہدیہ می دهند ۔ پس بباعث ایشاں مریضان از دریائے دنیا همچوکشتی با عبور میکنند ويموت الواحد منهم بعد الآخر ۔ فعند ذالك يفرون ويشدون سروجهم دیکے بعد از دیگرے مے میرد پس در وقت این واقعات میگریزند وزین ها که فرود آورده بودند المحطوطة، ويحلون أفراسهم المربوطة ۔ كذالك في سبيلهم آفات، وفي باز بر اسپ ها می کشند واسپ ها بسته را می کشاند همچنیں درراه شان آفتها هستند و در كل خطوة خطيات ۔ وإنا نسمع أمثال ذالك في كل طبيب، جاهل وأريب ہر قدم خطا هاست و ما این نمونه در هر طبیب می شنویم جاہل باشد یا دانا ومن ذا الذى ما أخطأ قط، أو له الإصابة فقط ؟ وإني قرأت كتبا من و کدام طبیب است که گاهی خطا نه کرده یا اور است ہمیشہ اصابت رائے و من کتاب ہا ازیں