مواہب الرحمٰن — Page 270
۲۶۸ روحانی خزائن جلد ۱۹ واهب الرحمن هذه الصناعة، واشتقت إليها شوق الخبز عند المجاعة، فرأيتها فرسَ صناعت خوانده ام ۔ واشتیاق آن کرده ام ہمچو شوق در وقت گرسنگی ۔ پس دیدم آں صناعت البراز، لا طرف الوهاد، وعند عُضال زرعها أقل من الحصاد ۔ثم اسپ زمین کشادہ ہموار نہ آں اسپ عمدہ کہ مغا کہا ونشیبا را طے تواند کرد و در وقت بیماری سخت درودن آن از رزقت رزقا حسنا من وحى ا الله اللطيف الشريف، فوجدتُ الطب کاشتن کمتر است باز وحی لطیف و شریف روزی من شد۔ پس طب را بمقابلہ او بجنبه كالكنيف ۔ وإذا جاء فى الوحى بكماله ، وكشف الدجى بجماله، قلت : ہمچو پاخانہ یافتم چون آمد وحی نزد من بکمال خود و دورکرد تاریکی را بجمال خود ۵۰ يا وحي ربي أهلا وسهلا رحب ،واديك وعزَّ ناديك ۔ أنت الذي يهب ، اے وحی رب من بر اہل فرود آمدی و راه نرم آمدی وادی تو وسیع است و انجمن تو بزرگ ست تو آن هستی که لـلـعـمـى الـعـيـون، وللصم الكلام الموزون ويحيى الأموات، ويرى الآيات ۔ نابینایان را چشمها می بخشد و گوش کر را کلام موزون می دهد و مردگان را زنده می گرداند - ونشانها می نماید مالك وللطبابة، وإن هى إلا كالذبابة أنت الذي يصبى القلوب، ويزيل چه نسبت بتو طبابت را و آن مگسی است از ین زیاده نیست تو آن هستی که دلها را می برد و بیقراری با الكروب، وينزل السكينة، ويشابه السفينة طوبى لأوراق هي مرآتك، وواها دور میکند و آرام فرود آرد وکشتی را مشابه است- چه پاک آن ورقتها هستند که در انها درج میشوی لأقلام هي أدواتك ۔ وصحفك نشرت لنا أوراقها عند كل ضرورة بألطف و چه خوب آن قلم با هستید کہ آں آلہ نوشتن تست و صحیفہ ہائے تو اوراق خود حسن صورت وقت ہر ضرورت بر ما کشود۔ صورة، كأنها ثمرات أو عذارى متبرجات۔ فالحاصل أني وجدتُ كل ما وجدتُ گویا آن میوه با هستند - یازنان با کره آراستہ۔ پس حاصل اینست که من هر چه یافتم از وحی رحمن یافتم من وحى الرحمن ۔۔ ونسَأْتُ نِضُوى المجهود بسوطه إلى أهل العدوان ۔وإن در اندم شتر لاغر خود را که مانده شده بود بتازیانه او سوئے دشمناں و به تحقیق ایڈیشن اول کے ترجمہ میں ”نان“ کا لفظ سہوارہ گیا ہے۔(ناشر)