لُجَّة النّور — Page 472
۱۲۹ روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۷۲ لجة النور ليلهم ونهارهم في الغيبة والسب والشتم والإثاوة، وملئت می گذرد شب وروز اوشاں در غیبت و دشنام دہی و غمازی و پر کرده شد صدورهم من الغِل والحقد والعداوة۔ وتجد ألسنهم كرماح سینہ ہائے ایشان از کینه و بخجل و دشمنی و خواهی یافت زبان ایشاں ہمچو نیزہ ہا سرعت، أو سيوف شُهرت، أو سهام قومتُ، أَو مُدَى حُدّدتُ کہ مے جنبند یا شمشیر ها که از نیام بیرون کرده می شوند یا کاردہا کہ تیز کرده می شوند أو آفة من السماء نزلتُ يسجدون أمام الأمراء ، ويأكلون قحف یا آفتی که از آسمان نازل شد سجده می کنند پیش امیراں و می خورند کاسئہ الفقراء وإذا ذكـر عـنـدهـم أن فـلانـا يـؤتـى العلماء، ويملأ كيس من فقیراں ۔ واگر نز دایشاں ذکر کرده شود که فلان شخص میدهد علماء را، و پُر می کند کیسه آن را که نزد او بیاید او او۔ جاء ، وأنه من أغنياء القوم وكرام الناس، فسعوا إليه بالعين از توانگران قوم و بزرگان است۔ پس مے دوند سوئے والرأس، وقالوا يا سيدنا أنت خيرُ مَن بُرء وذُرء فتصدق علينا ومی گویند اے سردار ما تو بہتر از تمام مخلوق ہستی پس بطور صدقہ چیزے مارا بده واغسلنا من الأدناس ۔وأما فقراء القوم فيشربون دماء هم و واز چرک وریم افلاس ما را پاک کن مگر محتاجان قوم پس مینوشند خون ہائے ایشاں ولعنت يلعنون آباء هم، وإذا اقتدر أحد منهم فآذى الجار وجار ۔ و می کنند بر پدران ایشاں۔ واگر یکے از یشاں اقتدار یافت پس ایذاء می دهد همسایه را ظلم می کند و ١٣٠ مارحم وما أجارَ، بل إذا أفرصته الفرصة فجرعه من الحميم و نه رحم می کند و نه در پناه خود آورد۔ بلکه اگر فرصت داد پس نوشانید او را از آب گرم و لو كان أحد كالولى الحميم، وما امتنع من التخليط ولو بالخليط۔ اگر چه دوست قریبی باشد و از آمیزش نفاق و بغض باز نماند اگرچه با دوست معامله باشد