حقیقةُ الوحی

حقیقةُ الوحی — Page 727

روحانی خزائن جلد ۲۲ ۷۲۷ ضميمه حقيقة الوحى ا ۔ الاستفتاء الله أعـطـانـي حـدائـق عـلـمـه لولا العناية كنت كالسفهاء ٩٩ خدا تعالیٰ مرا باغہائے علم خو دعطا فرمود اگر عنایت الہی نبودے من ہیچو بے خبر دان بودی إنى دعوت الله ربا محسنًا فأرى عيون الـعـلـم بـعـد دعــائــي من از خدائے خود خواستم که رب محسن است پس چشمہ ہائے علم بعد از دعا مرا نمود اگر می خواهی که تراعزت داده شود پس هیچو خاک باش إنّ المهـــــمـن لا يُعـــــز بنخوةٍ إِن رُمتَ اعزازا فكُنُ كعَفَاءِ به تحقیق خدا متکبر را عزت نمی دهد والله قد فرطت في أمرى هوًى وأبيت كالمستعجل الخطاء بخدا که در امر من از روئے ہوا و ہوس تقصیر کر دی و مثل جلد با ز خطا کننده انکار کر دی بلکه بغور دل می نگرد و از میان پرده می بر دارد الحــــر لا يستعجلن بل إنّه يرنو بإمعان وكشف غطاء آنکه آزاد از تعصب با است او جلدی نمی کند پخش الكرام دعاء أهل كرامة رحما على الأزواج والأبـنـاء نیک مردان از دعائے اہل کرامت می ترسند و بر زنان و پسران خود ازین خوف رحم می کنند عندى دعاء خاطف كصواعق فحذار ثم حذار من أرجـــائــي پس از کنارہ ہائے من دور باش دور باش نز دمن دعائے است کہ ہیجو صاعقه می جهد والله إني لا أريد إمامةً هذا خيالك من طريق خطــاء بخدامن پیچ پیشوائی رانمی خواهم این خیال تو از راه خطاست ما نريد الله راحة روحِــنــا لا شـــــــــــؤددًا ورياسة وعــــــــــلاء د ریاست و بلندی را نمی خواهیم ما خدا را می خواهیم که آرام روح ماست إنا توكلنا على خَلَّاقِنَا معطى الجـزيـل وواهـب الـنـعـمـاء ما بر خدائے خود تو کل کردیم که بخشنده نعمت ها وعطا کننده است من كان للرحمن كان مكرَّما لا زال أهل الـ مجد والآلاءِ همیشه در بزرگی و نعمت ها می ماند ہر کہ خدا را با شد بزرگی مے یا بد إن العدا يؤذوننی بخ اثة يؤذون بالبهـــــــان قـــــلـبَ بَراءِ از روئے بہتان دل بری را می آزارند دشمنان از راه خباثت مرا ایزا می دهند هم يُذعِرون صيحة ونـعُـدّهم فی زُمر موتى لا من الأحياء ایشان می ترسانند سہو کتابت معلوم ہوتا ہے” نوشتم “ ہونا چاہیے۔(ناشر ) و ما ایشان را از گروه مردگان می شماریم نه از زندگان