حقیقةُ الوحی

حقیقةُ الوحی — Page 725

۷۲۵ ضمیمه بقة الوحى۔ الاستفتاء روحانی خزائن جلد ۲۲ لا ضير إن ردّوا كلامي نخوةً فسيَنجَعَنُ في آخــــــــریــن نـدائــی بیچ مضائقہ نیست اگر کلام مرا از تکبر خود رد کردند عنقریب این کلام در دلہائے دیگران اثر خواهد کرد لا تنظرَنُ غَرُوا إِلى افتائهم غُس تلا غُسَّا بِنَقْعِ عَمَاءِ سوئے فتوی ہائے ایشان نگہ مکن احمقے احمقے را در گرد وغبار کوری پیروی کرد قد صار شيطان رجيم حِبَّهُمُ يمسى ويُضـحـى بـيـنـهـم لـــــلـقـاءِ برائے ملاقات شان شام می آید و صبح می آید شیطان را نده محبوب شان شده است دل حاسدان را شرارت ایشان کور کرد أعمى قـلـوب الـحــاســديـن شـرورُهم أعرى بواطنهم لباسُ رِياءِ و جامه ریا باطن ایشان را بر هنه نمود آذوا وفى سُبل المهيمن لا نرى شيئًا ألذ لـنــا مـن الإيذاء مرا ایذا دادند و در راه خدا بیچ چیزے لذیذ تر از اذیت مرا نیست ا إن أرى أثقالهم كـجـديـدة إني طليح الشيـح والأعباء بار ہائے ایشان نزد من با رنو نیست من فرسوده سفر و فرسوده با رہا هستم نفسی کعُسُبُرَةٍ فَأُخَنِقَ صَلْبُها من حمل إيذاء الورى وجفاء از ایذ ابا و جفا ہا لاغر شده است هذا ورَبّ الصـــــــــادقين لأجتَنِي نعم الجنا من نخلة الآلاءِ نفس من مثل ناقه است پس کمر آن ناقه من ہمین اصول دارم مگرفتم بخدا ئے راستبازان لیمان تحقیر من بمذمت خود می کنند مردمان سفله برمن همیچور و با ه حمله می کنند که همیشه من از درخت نعمت با میوه می چنیم إن اللــــــــام يحقرون وذمهم ما زادني إلَّا مـقــــام سـ مگر خدائے من مرا بلندی ہا داد زَمَعُ الأنــاس يــحـمـلـقـون كثعلب يؤذوننى بتـحــــوب ومُواءِ و از آواز روباه و آواز گر به مرا ایزا می دهند والــلــه ليـــس طـريـقـهـم نهج الهدى بل منية نشأت من الأهواء بلکه آرزوئے نفسانی است که از هوا و هوس پیدا شده است بخدا این راه شان راه هدایت نیست أعرضت عــن هــذيــانـهـم بتـصـامـم وحسبت أن الشــر تــحــت مــراء و دانستم که زیر مجادله شهر است رنا عند ايذاء العدا فعلوا كمثل الدح من إغـضـائي من از ہذیان ایشان دانسته خود را بهره کرده کناره کردم بر وقت ایذاء دشمنان ما صبر کردیم پس تکبر برآمدند وشل دود از چشم خوابیدن من بلند شدند