انجام آتھم

انجام آتھم — Page 188

روحانی خزائن جلد ۱۱ ۱۸۸ مكتوب احمد ۱۸۸) رضوا بهذه الدنيا ونسوا يوم الدين، فكيف أداوى ختم قلوبهم وأقفال ربّ العالمين؟ بدنیا راضی شدند و آخرت را فراموش کردند پس چگونہ مہر دلہائے ایشان وقضلہائے خدا تعالی را علاج کنم ۔ فالحاصل أن ”آتــم خشي في الميعاد نبأ الرحمن، ورجع إلى الحق پس حاصل کلام این است که او در میعاد پیشگوئی از خبر خدا تعالیٰ بترسید وسوئے حق بخوف دل بخوف الجنان، لأنّه ظنّ أن رحلته قربت و دنت، وخـيـامـه طُويَتْ ، و رجوع کرد چرا که اوظن کرد که وقت کوچ او نزد یک رسید وخیمہ ہائے او نہ کردہ شدند ۔ أوتادها قلعت، فخشِى على نفسه كالمأخوذين فكان حقه أن يُمهل إلى و مینیہائے آن خیمہ ہاکنده شد پس بر جان خود ہمچو گرفتاران بترسید - لہذا این حق او بود که تا زمانہ بیبا کی اورا زمان الاجتراء ، وتُرك إلى ساعة المراء والإباء ، فمهله الله إلى وقت رجع | مهلت داده شود و تا ساعت جنگ و انکار گزاشته شود پس خدا تعالیٰ او را تا وقتے مہلت داد إلى كفره وطغى، ثم أماته تعذيبًا في الدنيا والأخرى، و كذلك مضت سنته في کہ سوئے کفر خود رجوع کرد و طافی شد باز برائے سزا دادن در پنجه موت گرفتار کرده و همچنین سنت خدا تعالیٰ 66 الأولين۔ وأما خوف آتم من الله القهار، فلا يخفى عليك عند التعمق في الأخبار ۔ در پیشینیان گزشته است - مگر ترسیدن او از خدا تعالیٰ ۔ پس بدان که آن امریست که بعد از فکر کردن در اخبار بر تو ألا ترى أنه بعد ما سمع منى نبأ العذاب۔ كيف ألقى نفسه في أنواع الاضطراب، پوشیده نخواهد ماند نمی بینی که او بعد از شنیدن خبر موت چگونه جان خود را در انواع بیقراری با انداخت وانقطع من الأحزاب والأتراب، واختار كمجنونين شدائد الاغتراب، وأنأته و از گروه خود و یاران خود جدائی با اختیار کرد۔ و ہمچو دیوانگان مصیبت ہائے مسافرت برخود پسندید - و الدهشة عن الأهل والأحباب، حتى طارت حواسه من الهيبة، وأصابت دہشتے که در دل نشسته بود همان دہشت او را از اہل و دوستان دور انداخت تا بحد یکه از هیت آن