انجام آتھم

انجام آتھم — Page 189

۱۸۹ مكتوب احمد روحانی خزائن جلد ۱۱ عقله صابةٌ من كمال الخشية، وطفق يجشَـأ من بلد إلى بلد كالمجنون، (۱۸۹) پیشگوئی حواس او پریدند - وعقل او را از کمال خوف عارضہ دیوانگی لاحق شد و شروع کرد که از شہرے بشہرے ويجوب كل طريق كالذى يطوّحه طوائح المنون۔ ورآه أناس كثير في زمن السياحة | ہمچو دیوانہ میکشت ۔ وہر راہے را ہمچو شخصے می برید کہ اورا حوادث روزگار دور می اندازند و مردم بسیار اورا وهو يبكى أو له رنّة النياحة، وشهدوا أنه كان بادى الغمة كثير الكربة كالذى در زمانه سیاحت دیدند که او میگریست یا آواز گریستن میداشت و گواهی دادند که آثار غم برو ظاهر بودند و بسیار يموت من الغُلّة، أو كالمجرمين المأخوذين۔ بیقراری می کرد ۔ ہمچو کسے کہ از تشنگی می میر دیا ہمچو مجرمانے کہ گرفتار می باشند ۔ فلا شك أنه خشى وتنزَّلَ إلى الخوف من طغيانه، ولا ريب أن زواجر پس هیچ شک نیست که او بترسید و از طغیان خود سوئے خوف فرود آمد و پیشگوئی ما در دل ا نَبَئِنا نجعتُ في جَنانه، وقرعت کلماتی صماخ آذانه، فخاف بها قهر حضرة الكبرياء و صماخ گوش اور اکلمات من بکوفت ۔ پس باعث آن کلمات از قہر باری تعالی اثر کرد۔ او وانتهج على قدر مهجّة الاهتداء ، على طريق الإخفاء ۔ ثم قسى قلبه بعد الأمن بترسید۔ وقدرے بطریق پوشیده راه راست اختیار کرد۔ باز چون از موت بے غم شد دل او الله لا يعذب خائفين في هذه الدنيا حتى يغيروا سير الخائفين۔ وإنه أقر من او الفناء ، وإن ا سخت گشت ۔ و خدا تعالیٰ ترسندگان را درین دنیا سزا نمی دهد تا وقتیکه سیرت ترسیدن را تبدیل نکنند - واونز د دوستان بخوفه عند أحبابه، وأخبرهم عما جرى عليه فى أيام اضطرابه، وكل أمر أخفاه | خودا قرار خوف خود کرد ۔ واوشان را از ان همه ماجرا خبر داد که در روز ہائے بیقراری بروگزشتہ بود و من جمعه، أبدأه سيل دمعه وكل ما ستر من المين، أبدءتـه دمـوع العين۔ ہر امری که او از جماعت خود پنهان داشت سیلاب اشک او او را ظاہر کرد۔