انجام آتھم

انجام آتھم — Page 134

روحانی خزائن جلد ۱۱ ۱۳۴ مكتوب احمد ۱۳۴ مقدم في هذه المناظرات، فلما حصحص صدقنا في الأصل ما بقى بحث في اصل مقدم درین مباحثات است۔ پس هرگاه که ثابت شد که ما دراصل بحث حق بجانب هستیم ۔ پس الفروعات، بل وجب أن نصرفها إلى معنى يناسب معنى الأصل، كما هو طريق الديانة | در فروعات بحثے نماند بلکه ما فروعات را بسوئے اصل خواهیم گردانید و آن معنی خواهیم کرد که بمعنی اصل مناسبت والعدل، ولـن نـقبـل مـعـانـي تنافى الأصل وتستلزم التناقض، بل نرجعها دارند چنانچه طریق عدل و دیانت است و هرگز آن معنی با قبول نخواهیم کرد که باصل منافات دارند و إلى الأصل المحكم كالمحققين۔ موجب تناقض باشند ۔ بلکہ آنرا سوئے اصل محکم ہمچو محققان رجوع خواهیم داد۔ وقال بعض المخالفين من العلماء المجادلين إن معنى التوفى إماتة، و وا و بعض مخالفان ما از علماء چنین گفته اند که بلا شبه معنی توفی میرا نیدن است۔ ليس فيه شك ولا شبهة، فإنها ثبت بلسان النبى وصحابته، وما كان درین هیچ شک و شبه نیست چرا که این معنی بزبان نبی صلی اللہ علیہ وسلم واصحاب او ثابت شده لأحد أن يعصى بيان فوهته، بل فيه مخافة كفر ومعصية، وخوف نكال و و مجال احدی نیست که آن معنی را رد کند که از دهان مبارک او بیرون آمده اند بلکه در ین انکار اندیشه عقوبة، وخسران الدين؛ ولكنا لا نقول أن عيسى عليه السلام تُوُفِّيَ وصار کفر و معصیت است و بیم عذاب و عقوبت و زیان دین است مگر ما این نمی گوئیم که عیسی علیہ السلام بمرد و از میرندگان من الأموات، ليـلـزمـنـا الـقـول بالبروز في نبأ خير الكائنات، بل معنى الآية شد تا نزول او را بطور بروز اعتقاد داریم بلکہ معنی آیت این ست أنه سيتوفى بعد نزوله، فلم يبق من الشبهات، وبطل قول المعترضين۔ کہ عیسی علیہ السلام بعد نزول وفات خواهد یافت۔ پس بدین توجیه پیچ اعتراضی باقی نمی ماند