البلاغ

البلاغ — Page 444

روحانی خزائن جلد ۱۳ عنقه من م م م ترغيب المؤمنين العناد۔ کالاصادق و اهل الوداد و تبدى الاساود كاعوان النآد۔ و از عناد پیچیده بود هیچو دوستان اور ایا فتیم و ماران سیاه بچو غمخواران که در وقت تختی و رنج مدد می کنند ظاہر قلب عُجرنا و بُجرنا و نقل الى الصلاح والسداد۔ و نَضَرُنا بدولة جاءت | شدند و ظاہر و باطن ما متغیر کردہ شد و سوئے درستی و صلاحیت منتقل کرده شدیم و بد ولتی تازه کرده شدیم كعهاد عند سنة جماد ۔ فرأت هذه الدولة دخيلة امرنا و اطلعت على کہ ہمچو آن باران آمد که در وقت خشک سالی می آید - پس این دولت باطن حال ما را بدید و بر گداختن ذوبنا و ضمرنا۔ فآوتنا و رحمتنا۔ و واستنا و تفقدتنا۔ حتى عاد امرنا الى و لاغری ما مطلع شد ۔ پس ما را جا داد و غمخواری نمود و تفقد حال ما کرد ۔ بحدے کہ کار ما بعد عذاب نعيم۔ بعد عذاب اليم۔ فالأن نرقد الليل ملاء اجفاننا۔ ولا نخس ولا وخز درد ناک سوئے تنعم عود کرد پس اکنوں بسیری چشم می خسپیم بحالیکہ نہ گزندے و نہ سوز شے شامل حال لابداننا ۔ تغرد في بساتيننا بلابل التهانى و النعماء مأيسة على دوحة الصفاء ماست - بلبلان در باغ با غلغل مبارکبادی و تنم می اندازند بحالیکه بر درخت صفاء وقت می خرامند بعد بعد ما كنا نصدم من انواع البلاء فانصفوا اليس بواجب ان نشكر دولة | زانکه تختہ مشق گوناگون بلا با بودیم پس انصاف کنید آیا واجب نیست که شکر آں سلطنت کنیم که خدا جعلها الله سببًا لهذه الانعامات ۔ و اخرجنا بيديها من سجن البليات۔ تعالیٰ اور ا موجب ایں انعا مها گردانید و ما را بهر دو دست او از زندان بلا ہا ر ہائی بخشید آیا بر ما این حق اليس بحق ان نرفع لها اكف الضراعة والابتهال ۔ ونحسن اليها بالدعاء كما نیست کہ ما برائے ایں سلطنت کفہائے تضرع و عجز و نیاز در حضرت باری تعالی بگستریم و به دعا بدیں احسنت الينا بالنوال۔ فان لنا بها قلوبًا طافحة سرورًا و وجوها متهللة و سلطنت نیکی کنیم چنانچه او با ما نیکی کرد چرا که ما را بوسیله آن دلها از خوشی پر هستند درد با از شادمانی مستبشرة حبورا ۔ و ايامًا مُلئت امنا و حُرِّيَّة۔ وليالى ضمخت راحة و لهنيةً۔ خندان و شگفته هستند و روز ها هستند که از امن و آزادی مملو اند و شب ها هستند که از راحت و