البلاغ

البلاغ — Page 445

۴۴۵ ترغيب المؤمنين روحانی خزائن جلد۱۳ و ترای منازل مزدانة بابهج الزينة ولا خوف ولا فزع ولو مررنا على اسود خوشحالی معطر اند و می بینید که منزلها به خوش ترین زینت با آراسته اند و پیچ خوف و فزع نیست اگر چه العربية ضربت خزى الفشل على الظالمين وضاقت الارض على المرجفين | برشیران بیشه با بگذریم - برستمگاران بزدلی طاری است و بر دروغ گویاں و باطل پرستان زمین تنگ المبطلين و نعيش مستریحین آمنين فاى ظلم كان اكبر من هذا الظلم ان لا | است و ما در امن و راحت می گذرانیم پس کدام ظلم از میں ظلم بزرگتر است که این دولت محسنه را شکر نشكر هذه الدولة المحسنة ونضمر الحقد والشر والبغاوة۔ أهذا صلاح بل گذار نباشیم و کینه و بغاوت را در دل داریم آیا این کار نیک است بلکه بدکاری است اگر شما را عقل فسق ان كنتم عالمين فويل للذين يبغون الفساد۔ ويضمرون ا العناد۔ والله لا باشد ۔ پس براں مردم واویلا است که فساد می خواهند و در دل عناد را پوشیده می دارند و خدا تعالی فساد حب المفسدين۔ انهم قوم ذهلوا آداب الشكر عند رؤية النعمة وانساهم | کنندگان را دوست نمی دارد - ایشاں قومی هستند که آنچه در وقت دیدن نعمت شکر باید کرد آداب آن الشيطان كلّ ما نُدِب عليه من امور الشريعة وجاؤ شيئا ادا۔ وجازوا عن فراموش کرده اند و شیطان ایشان را همه آن چیز ہا کہ تاکید شریعت براں ہا رفته بود فراموش کنایند و القصد جدا۔ و ما بقى فيهم الاحمية الجاهلية۔ وفورة النفس الابيّة۔ ولا کارے عظیم تعجب انگیز نمودند و از میانه روی دور افتادند و بجز حمیت جاہلیت و جوش نفس چیزے در ایشاں يمشون كالذى خشى و دلف۔ ولا يخلعون الصلف ۔ ولا يذكرون ما سلف في باقی نماندہ ۔ و ہمچو کسے روش شان نیست که می ترسد و آهسته می رود و دور نمی کنند عادت لاف زدن را زمن خالصة مغشوشين الم يعلموا ان الشكر لاهله من وصايا القرآن | آنچه در عہد سکھاں گزشت یاد می دارند آیا نمی دانند که شکر آں کے کردن کہ اہل شکر است از وصیتہائے و اکرام المحسن مما نطق به کتاب الرحمن و ان الدولة البرطانية قد قرآن است و اکرام احسان کننده چیزی است که کتاب اللہ بداں ناطق است ۔ و ایں دولت