تحفة الندوہ

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 341 of 566

تحفة الندوہ — Page 341

روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۳۹ مواهب الرحمن من العداء لا مبدل لكلماته ولا راد لما قضى"۔ وأفردت إلى مدة قدره دشمن خواهند شد هیچکس نیست که تقدیر خدا را بدل کند و ارادہ اور ارڈ کند و من تنہا بیکس تا آن مدت ماندم الله لي من الحكمة، وغلب العدا وأشاعوا فتاواى تكفيري في الأسواق کہ خدائے من از حکمت خود بخواست و دشمنان غالب شدند و کفر من در بازار ها و کوچه ها شائع والأزقة ۔ ثم ألقي في روعي، فأشعتُ أن وقت النصر أتى، وجاء أوان 119 کردند بعد در دل من انداخته شد پس شائع کردم که وقت مدد می آید و وقت شکوفها الزهر وانجاب الثلوج من الزبى، وأشعتُ أن آية الله تظهر إلى آمد و از پشت با برف بگداخت و شائع کردم که نشان خدا تا سال ثلاث سنين، وأُنصَرُ بنصر عجيب من ربّ العالمين، وإن لم أُنصَرُ ولم بظهور خواهد آمد و مدد عجیب داده شوم از رب العالمین مرا خواهد رسید پس اگر مد د نرسید تظهر آية فلست من المرسلين فلما سلَخُنا رمضان، وتم ميقات و نشانی ظاہر نشد پس من از مرسلان نیستم ۔ پس چون بآخر ماه رمضان رسیدیم و تمام شد مدت ربنا الرحمن نظرنا إلى تلك الزمان، فإذا آيات أُلْحِقَ بعضها بالبعض پیشگوئی سه سالہ ۔ نظر کردیم در آن زمانه سه ساله پس ناگاه نشانها یافتیم که بعض به بعض پیوسته گذرر و مرجان، فشكرنا ربنا على هذا الإحسان، وكيف نؤدى حق مانند گوہر و مرجان ۔ پس شکر کردیم رب خود را برین احسان و چگونه حق شکر بگذارم شكره ومن أين يأتي قوّة البيان ؟ طوبى لصبح جاء بفتح عظيم، وحبّذا وقوت بیان از کجا بیارم - چه خوش است صبحی که این فتح را آورد و چه خوش است يوم سود وجه عدو لئيم ۔ إنا ابتسمنا بابتسام ثغر الصباح، وبشـرنـا روزے کہ روئے دشمن سیاه کرد ما به تبسم دندان صبح تبسم کردیم و روشنی او ضوؤه بانتشار الجناح، وظهرت الآيات وأقام الله الدليل، وكشف بازوئے خود گسترده ما را بشارت داد نشانها ظاهر شدند و دلیل را خدا تعالی قائم کرد۔ و حقیقت ☆ بودند مانند حمد ایڈیشن اول کے ترجمہ میں ” مانند کا لفظ لکھنے سے رہ گیا ہے (ناشر)