سناتن دھرم — Page 233
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۲۳۱ مواهب الرحمن وبالسوء تظنى ۔ ولكنه مع ذالك يتجدد لأصفيائه، ويبرز في حُلَةٍ جديدةٍ ﴿١٣﴾ و بدگمانی نمود مگر او با این ہمہ برائے اولیائے خود خدائے نو میگردد و برائے اولیائے خود لباس جدید می پوشد لأوليائه، كــأنــه إلــه آخر لا يعرفه أحَدٌ من الورى، فيفعل لهم أفعالا گویا او خدائے دیگر است که مخلوق اور انمی شناسد پس برائے اوشان آن کا رہا میکند کہ لا يرى نظيرها في هذه الدنيا ۔ ولا يخرق عادته إلا لِمَنْ خرق عادته نظیر آنها در دنیا یافته نمی شود و عادات خود را نمی شگافد مگر برائے آن کسانیکہ عادات خود وتزكى، ولا ينزل لأحد إلا لمن نزل من مركب الأمارة ورَكِبَ الموت را می شکافند و برائے بیچ کس فرونمی آید مگر برائے کسیکه از مرکب اماره فرومی آید و سوار موت میگردد لابتغاء الرضى، وخرّ على حضرته وأحرق جذبات النفس ومحى ۔ وإنّه يُبدِّل تا رضائے خدا تعالیٰ حاصل کند و بر درگاه او افتاد و جذبات نفس را بسوخت و نابود کرد و او برائے آنا نکہ عاداته للمبدلين، ويتجدد للمتجدّدين، ويهب وجودًا جديدا لمن فنى تبدیل حالت خود میکنند - تبدیل عادات خود میکنند و برائے آنکه با صلاح نفس وجود خود را نو میکنند نو میشود و فانیان را وهذا هو المطلوب لكل مؤمن ۔ ومن لم ير منه شيئا فما رأى۔ وإنه يتجلّى وجودے جدید می بخشد و همین مطلوب هر مومن است و آنکه ازین چیزی ندیده او چه دید ۔ و او برائے آن بندگان خود لعباده الـمـنـقـطعين بقدرة نادرة، ويقوم لهم بعنايةٍ مبتكرة، فيرى لهم آيات کہ سوئے او منقطع میشوند بقدر تہائی نادره تجلی میفرماید و بأن عنایتها کہ ہمچو ثمره نو میباشند ما مَسَّها أحد وما دنى۔ وإذا أقبلوا عليه بتضرع وابتهال، سعى إليهم ونجاهم برائے ایشان قائم میشود پس آن نشا نها برائے شان می نماید که هیچکس بدان مس نه کرده و نه بدان نزد یک شده و چون بتضرع وگر یہ سوئے او متوجه شوند می دو دسوئے ایشان من كل نكال ومِنْ كُلِّ مَن آذى۔ وإذا استفتحوا بجهدهم وإقبالهم على الحضرة، و نجات مید هدایشان را از هر وبال و از هر آنکس که ایزاد هد و چون از خدا بتمام تر کوشش فتح بخواهند و توجه بر درگاه حضرت عز اسمه قُضِيَ الأمر لهم بخرق العادة، وخاب كلّ من آذاهم وما اتقى۔ وكيف يستوى ولى الله کنند بطور خرق عادت فیصلہ در حق شان میکنند و هر مفسدے ناکام و نامراد میماند که ایشان را ایذا داد و تقوی اختیار نه کرد و چگونه دوست خدا