نزول المسیح — Page 107
روحانی خزائن جلد ۱۸ ۱۰۷ اعجاز المسيح و العبد محمّدًا ۔ فسبحان الله أوّل المحمدين والأحمدين۔ و بندہ محمد پس پاک است آنکه اول المحمدين والاحمد ین است۔ وعند ذالك يكون العبد المخلص في العمل محبوبا في دریں ہنگام بنده مخلص بوجہ عمل خود محبوب باری الحضرة۔ فإن الله يحمده من عرشه۔ وهو لا يحمد أحدًا چرا که خدا از عرش خود تعریف او میکند و او تعریف إلا بعد المحبّة۔ فحاصل الكلام ان كمال الرحمانية يجعل کسے نمی کند مگر بعد زانکه او را محبوب خود میگرداند پس حاصل کلام ایں الله محمدًا ومحبوبًا۔ ويجعل العبد أحمد ومحبا يستقرى می شود۔ لک و بنده است که کمال رحمانیت خدا را محمد و محبوب میگرداند مطلوبًا۔ وكمال الرحيمية يجعل الله أحمد ومُحِبًّا ۔ را احمد و محب می گرداند که مطلوب را می جوید و کمال و بنده را ويجعل العبد مُحمّدًا وحبًّا ۔ وستعرف رحیمیت خدا را احمد و محب می گرداند من هذا المقام شأن نبينا الإمام الهمام۔ فإن الله (١٠٥) محمد و محبوب میگرداند و خواهی دانست ازیں مقام شال پیغمبر ما را سماه مُحَمّدًا وأحمد وما سما بهما عيسى که امام بزرگ است چرا که خدا تعالی نام او محمد و احمد ولا كليما ۔ وأشركه في صفتيه الرحمان نہاد۔ و ایں ہر دو نام نہ عیسی را داد و نه موسی را و در صفت رحمان