معیارالمذاہب — Page 254
روحانی خزائن جلد ۹ ۲۵۴ ضياء الحق تو ہلاکی ، گر نجوئی آن خدا آب شور اندر گفت ہست اے عزیز نازها کم کن ، اگر داری تمیز آنکه بنمائد ترا ارض و سما ہم بقرآن بین ، جمال آن قدیر قول و فعل حق ، زُلالِ یک غدیر مردم اندر ، حسرت این مدعا چون نمی خواهند خلق ، این چشمه را هست قرآن، در ره دین ره نما در همه حاجات دین ، حاجت روا آن گروه حق ، که از خود فانی اند آب نوش ، از چشمه فرقانی اند فارغ افتاده ، ز نام و عز و جاه دل ز کف ، و از فرق افتاده گلاه دور تر از خود ، از بہر روئے ریختہ بیار آمیخته آبرو از برون چون اجنبی ، دل پُر زیار کس نداند راز شان جز کردگار دیدن شان میدهد یاد از خدا آن همه را بود ، فرقان ره بری صدق ورزان در جناب کبریا ہر یکے زان در شده همچون درے آن ہمہ زان دلبری جان یافتند جان چه باشد روئے جانان یافتند چشم شان شد پاک از شرک و فساد شد دل شان ، منزل رب العباد سید شان ، آنکه نامش مصطفی است رہبر ہر زمره صدق و صفا است می درخشد روئے حق در روئے اور بوئے حق آید ز بام و کوئے او ہر کمال رہبری بر وے تمام پاک روی و پاک رویان را امام اے خدا ، اے چارہ آزار ما کن شفاعت ہائے او در کار ما ہر کہ مهرش در دل و جانش فتد ناگهان جانے در ایمانش فتد کے ز تاریکی بر آید آن غراب کورمد زیں مشرق صدق و صواب آنکه او را ظلمتی گیرد براه نیستش چون روئے احمد مهر و ماه تا بعش بحر معانی می شود از زمینی آسمانی ے شود