لُجَّة النّور

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 468 of 530

لُجَّة النّور — Page 468

روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۶۸ لجة النور الغضاريف، فكذالك إن لم يحسبهم أحد بريئين من جريمة فعلوها استخوانهارا ۔ پس ہم چنیں اگر کسے ایشان را از گنا ہے کہ بظلم کرده اند بری نداند - عدوانًا، ويشهد عليهم إيـمـانـا ويـخـالـفـهـم بيانًا، فيضربونه ويسقطون واز ایمان بریشاں گواہی دهد و در بیان بایشان مخالفت ورزد پس می زنند او را و می افتند عليه زرافات ووحدانًا، وإن غلبوا عند هذه المحاربات، فيندبون برو به هیئت مجموعی یا یک یک می افتند - واگر در وقت این جنگ ہا مغلوب شوند - پس شیاطین خود را شياطينهم في النائبات، وقد علموا أن يجزوا من الظلم غفرانا برائے مدد مے طلبند و تعلیم داده شده اند که جزاء ظلم مغفرت دہند۔ ومن الإساءة إحسانًا ۔ فإنهم قوم أمروا بإراء ة نموذج الأخلاق ۔ فما و بپاداش بدی احسان کنند چرا که این قومے ہست کہ برائے نمودن نمونه اخلاق ۔ پس نمودند أروا إلا سِيَرَ الشرور والشقاق ۔ فهم الذين سعوا لإيذائي وجاوزوا حد مگر خصلتہائے بدی و دشمنی ۔ پس ایناں ہمہ مردم اند کہ برائے اذیت دادن من دویدند و از حد الإهطاع، فليت لى بهم أعداء من السباع يأكلون لحم الغائب ولا تیز دویدن تجاوز کردند پس کاش مرا بعوض ایشان از درندگان دشمنان بودند ے ۔ گوشت غائب می خورند و يبارزون للمباراة، كأنهم ظباء يخافون حدَّ الظباة ۔ يا حسرة على برائے جنگ بیروں نے آئند - گویا ایشاں آہوان اند می ترسند تیزی تیغها را۔ اے حسرت بریں هذا الزمان إن الأمراء رغبوا في الخمر والزمر والنساء والقمر زمانہ کہ امرائے ایں زمانه در شراب و سرود و زنان و قمار بازی رغبت کردند و ١٢٦ والعلماء إلى الكذب والسمر، وتركوا الحكمة اليمانية ورضوا بالنواة | عالمان ایس زمانہ کذب وافسانہ گوئی را اختیار نمودند و حکمت یمانی را ترک کردند و از خر ما بخسته خرما راضی من التمر، وما بقى فيهم من دون الكبر والشمر، والوثب و در ایشان بجز تکبر و خرامیدن از ناز و برجستن شدند و جهیدن