لُجَّة النّور

by Hazrat Mirza Ghulam Ahmad

Page 422 of 530

لُجَّة النّور — Page 422

روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۲۲ لجة النور أين أنت من هذه الأمراء ؟ الرعايا يُصلحون الأرض بشق الأنفس ازیں امیراں کجا دور می مانی مردم رعیت زمین را بصد مشقت قابل زراعت للزراعة والغراسة، وإذا استخرجت فيكتبون الخراج عليهم و نصب درختان می کنند و چوں قابل زراعت شد پس ایس امرا برو خراج خود مقرر ولا يؤدون شرائط السياسة ۔ ومن المعلوم أن الرعية تؤدى میکنند بغیر اینکه شرائط رعیت بجا آرند و ایں معلوم است که رعیت خراج حاکمان الخراج إلى الولاة، لكونهم من الحماة، وإذا فاتت شرائط ازیں وجہ مے دہد کہ ایشاں حامیان و حافظان ایشان هستند پس چون شرائط حمایت التعهد والتكفل والحماية، فزال الحق كأن الرعايا خرجت و ذمه داری و نگهبانی محفوظ نماند پس حق زائل شد گویا مردم رعیت دریں من تلك الولاية، بل الخراج ما بقى خراجًا الذي يوظف على ولایت نماندند بلکہ دریں صورت آں خراج نماند که بر مردم زمینداراں مقرر الفلاحين، وصار كالجزية التي تُضرب على رقاب أهل الذمة کرده میشود و بیچو آں جزیه شد که برگردن ہائے اہل ذمہ مقرر کرده می شود المغلوبين۔ فالحاصل أنهم يأخذون خراجهم إن أصاب المطر پس حاصل این است که او شاں خراج خود از زمینداراں مے گیرند اگر بارش شود أرض الفلاحين أو لم يُصب ، وهذا عدلهم فانظر واعجب۔ یا نه شود۔ و این عدل ایشان است پس به ہیں و تعجب کن وكذالك لهم عادات أخرى لا يمكن شرحها، ولا يُوسَى جرحها ۔ و ہم چنیں ایشاں عادت ہائے دیگر نیز دارند که شرح آن ممکن نیست و نه زخم آنها قابل علاج تمر لياليهم بالخمر والزمر، ونُهُرُهم في النرد والقمر ۔ و شب ہائے او شاں در خمر و مزمار زدن می رود و روز ہائے شال در نرد و قمار می گذرد و