لُجَّة النّور

لُجَّة النّور — Page 421

روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۲۱ لجة النور فيبكون ويقولون يا ليت المنية كانت القاضية ۔ و پس این بیچارگان گریه می کنند و می گویند کاش امروز موت فیصلہ ایں زندگی ما کر دے۔ و فریاد و به لا يسمعون زفيرهم ولو ألقوا معاذيرهم ۔ هذه عيشة رعاياهم ایشان نمی شنوند اگرچه از هر گونه عذرہا کنند ایں زندگی رعیت ایشان وهم على الأرائك يضحكون ويشربون الخمر ويتمرمرون۔ وایشان بر تخت ها می خندند و شراب می نوشند از خوشی می جنبند وبالجواري يلعبون، وفــي الـلـيـالـي يــزنـون، وفي النهر يظلمون۔ و با زنان بازی می کنند و در شب ها بد فعل می کنند و در روز ها ظلم می کنند وإذا جاء هم أحد من الذين أصابتهم مصيبة وأخذتهم و اگر یکی از آنان نزد ایشان بیاید که مصیبت زده و حوادث رسیده اند داهية فيشتمون ويدعون، وإذا عرض عليهم قصة مصيبتهم پس دشنام می دهند و دفع کنند و چوں قصہ مصیبت خود را تفرع تضرعًا وآدابًا، فيُعرضون ساكتين ولا يردون عليهم جواباو و ادب عرض میکنند پس خاموش می مانند و جواب شاں نہ مے دهند و لا يعبأون بمقالهم، ولا يبالون تضرعهم وما نزل لهم من پیچ پروائے گفتگوئے شاں نمی کنند و نه پروائے تضرع و مصیبت شاں سے نمایند۔ أهوالهم ۔ ولم يزل أمر الظلم يزداد، والنفوس تصاد، حتى ہم چنیں ظلم زیاده می گردد۔ جان با شکار می شوند تا آنکه يبور الرعايا وتخرب البلاد ۔ وإنهم من ملوك المسلمين۔ ہلاک میشود رعیت و خراب میشوند شہر ہا۔ و ایشان از بادشاہان اسلام اند ولا نقص عليكم قصة الآخرين فـنـدعـوك يا قدر السماء۔ ﴿٨٠﴾ وقصه دیگراں بر تو نمی خوانیم پس اے تقدیر آسمان ترا می خوانیم و و