لُجَّة النّور — Page 405
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۰۵ لجة النور هتک عرضی و گـلـمـونـي بـكـلـم كـالـقـنـا، ولبسوا الصفافة، وخلعوا | عزت مرا بدرند و مرا بسخن ہائے ہمچو نیزه ها خسته کردند و پوشیدند بے شرمی را و کشیدند از خود الصداقة، وأقبلوا على إقبال سباع الفلا، إلا الذين تابوا و جامه راستی را و همچو درندگان بیابان برمن حمله کردند مگر آنانکه توبه کردند و أصلحوا وكفوا الألسن وعاهدوا أن يجتنبوا الفحش وأن و اصلاح دلہائے خود کردند و زبانہائے خود بند کردند و عهد کردند که از بدی پرهیز خواهند کرد لا يتـــركـــوا التــقـــى ۔ وما أسألهم من أجرِ لِيُظَنَّ أنهم من پرهیزگاری را از دست نخواهند داد و از ایشاں اجر خود طلب نمی کنم تا کسے خیال کند که ایشان از مغرم مثقلون، وما أمثل بين يديهم ليعطون، ولى تاوانی زیر بار می شوند و نه رو برائے ایشان می استم که مرا چیزی دهند و مرا رب كريم يُكَفِّلني في كل حين، وأرجو أن أرحل من الدنيا | خداوندی کریم است که هر وقت متکفل حال من است و امید دارم که ازیں جہان بگذرم قبل أن أحتاج إلى الآخرين۔ وواللــــه إنـي جــئــت الــنـــاس پیش زانکه که محتاج دیگری شوم و بخدا من برائے ایں آمدم که تا مردم را لا جُرَّهم من المَحْلِ إلى غرارة السحب، و من الجهل ۶۴ خشک سال سوئے بسیاری ابرها بکشم ۔ از جهل با إلى العلوم النُخَب، ومن التقاعس إلى الطلب، و سوئے علم ہائے برگزیدہ۔ از باز پس رفتن سوئے جستن ۔ من الهزيمة المخزية إلى الفتح والـــــــرب، ومـــن شادمانی۔ از از شکست رسوا کننده و سوئے فتح و و و و از الشيطان إلى الله ذي العجب، وأريد أن أضع مَرْهَمَ عيسى شیطان سوئے خدائے صاحب عجب و می خواهم که در جائے خارشہا مرہم عیسی بنہم