لُجَّة النّور — Page 402
روحانی خزائن جلد ۱۶ ۴۰۲ لجة النور و كذبوني و فسقوني وجهلوني وما خافوا يوم الحساب ۔ و و تکذیب کردند و نسبت به فسق و جهل کردند و از روز حساب نترسیدند و در و و سربوا إلى جهة وما تدبّروا الأحاديث وما في الكتاب ۔ وجُذِبَ بطر في واحد رفتند قرآن حدیث تدبر نکردند و مردم القوم إلى هذه الصائتين وما استقروا طرق الصواب۔ و قوم مسلماناں سوئے ایں آواز کنندگان کشیده شدند و راہ ہائے صواب را نجستند و فرضوا لهم من أموالهم وشيوبهم ليداوموا على ردّ كتبى و برائے او شال از مالہائے خود معین کردند تا ہمیشہ رو کتب من کرده باشند و ليكتبوا الجواب، فما كان جوابهم إلا السب والشتم والذكر تا جواب بنویسند ۔ پس جواب ایشاں بجز این بیچ نبود که دشنام ها دادند و بأسوأ الألقاب ودعوتهم ليبارزوني في الميدان بفرسانهم به بد لقب ها یاد می کردند و ایشان را خواندم تا بسواران خود در میدان بیایند وليسألوا عنى ما اختلج في صدرهم، وما خطر في أمرى و هر شک و شبه که در سینه ایشان است و هرچه در دل ایشان گذشته همه از من بجنانهم، فما خرجوا من بابهم، وما فصلوا عن غابهم۔ بپرسند پس از خود بیرون نیامدند و از خانه خود جدا نه شدند وكان من شأنهم أن يُسفر وجوههم ويتلألأ جباههم و می بایست که او شاں ازیں دعوت من خوش شدندی و روئے شال و جبین شاں بالمسرّة عند هذه الدعوة، و أن يبادروا إلى ويُفحموني از خوشی روشن شدی و نیز می بایست کہ سوئے من جلدی کردند و بکتاب بالكتاب والسنة، و إن الحق يشجع القلوب المزودة و وسنت مرا ملزم کردندی و به تحقیق حق دلیری می گرداند دلہائے ترسنده را و در