کشتیءنوح — Page 359
روحانی خزائن جلد ۱۹ ۳۵۷ مواهب الرحمن بلسانك أنا أعلم ، ويقول الآخر منكم أنا أعلم ، فكيف نؤثرك على غيرك إلا بعد أن تو بزبان خود میگوئی که من دانا ترم و هچنین دیگری میگوید که من دانا ترم پس چگونه ترا اختیار کنیم برغیر تو مگر بعد تقضى هذه التناقش، وتدفع هذا التهارش وإن عمامة الفضل كالوديعة، فمن ١٣٦ آنکه این تناقص ۔ و تمهارش دُور کرده شود و به تحقیق عمامه بزرگی ہمچو امانت است۔ پس غلب سلب ، ومن رُعِبَ نَهب ۔ وإن الفضيلة ليس كالشيء المجان، ولا يتأتى ہر کہ غالب شد آنرا بر بود و هر که بترسید غارت کرده شد و فضیلت چیزی رایگان نیست و حاصل نمی شود إلا بالبرهان، فمن أشرَقَ تِبْرُه، سُلَّمَ حِبْرُه وَسِبْرُه۔ مگر بابرہان۔ پس ہر کہ زر او درخشید خوبصورتی او مسلم شد۔ وإن وكلت من العلماء وبارزتني في العراء ثم غلبت في المعارف كالعرفاء و اگر تو وکیل مقرر کرده شدی از طرف علماء و مقابله من کردی در میدان باز غالب شدی در معارف همچو وفي البلاغة كالأدباء أُعْطِك عطاء جزيلا لا شيئا قليلا ۔ ولكني عجبت كل عارفان و در بلاغت همجواد بیان خواهم دادتر ا دادتر اعطائے بزرگ نہ چیزے اندک مگر من تعجب میکنم م ہمہ العجب من تصلّفك بعد فرارك وتخلّفك۔ وقد ألفت لك كتابي الإعجاز، عجب از لاف تو بعد فرار تو و تخلف تو حالانکہ من برائے تو کتاب اعجاز احمدی تالیف فتـواريـت وما أتيت البراز ۔ فكيف تهذى الآن وتذكر الميدان أنسيت کرده بودم پس تو پنہاں شدی و در میدان نیامدی پس اکنون چرا ہذیان میکنی و میدان را یادمی نمائی ۔ آیا الإفحام الإمسي أو جعلته في المنسى لعلك تسرّ به زمع الناس ليحسبوك ساکت کردن دیروز یا دنداشتی یا آن قصه را در جمله فراموش شده انداختی شاید تو بدین سخن با مردم فرومایه را منورا كالنبراس ۔ أأنت تعارضني أيها المسكين ولا يكذب إلا اللعين خوش میکنی تاثر ا روشن ہمچو چراغ بفهمند آیا تو معارضه من خواهی کرد۔ اے مسکین دروغ نمی گوید مگر عین وإن أكل نجاسة الدقـاريـر أقبح من تمشـش الخنزير ۔ ويعـلـم قومک و خوردن نجاست دروغ بدتر است از خوردن خنزیر و قوم تو میداند که تو